Namaz vakitlerinden Asr-ı Sânî, ikinci ikindi demektir. Asr-ı Evvel birinci ikindi demektir. Öğle namazının vakti, İmâmeyn'e (İmâm-ı Ebû Yusuf ile İmâm-ı Muhammed'e) ve diğer üç mezhebe göre, Asr-ı Evvel'e kadardır. Yani her şeyin gölgesi, öğle namazının evvel vaktindeki uzunluğundan, kendi boyu miktarı uzayıncaya kadardır. Meselâ, 100 cm olan bir çubuğun gölgesi, öğle vaktinin evvelinde 10 cm ise, bu gölge 110 cm olunca öğle vakti bitmiş olur.
          Bugün Türkiye'de ikindi ezânları bu kavle göre okunmaktadır. İmâm-ı A'zam "rahmetullahi aleyh" hazretlerine göre ise, öğlenin vakti Asr-ı Sânî'ye kadardır. Yani, her şeyin gölgesi boyunun iki misli uzayıncaya kadar devam eder ki; yukarıda bildirilen çubuğun gölgesi 210 cm olunca ikindi vakti başlamış olur. Diğer üç mezhebte öğle ve ikindinin vakti, İmâmeyn'deki gibidir. Yâni bu mezheblerde, Asr-ı Sânî vakti yoktur.
          Bir özürle öğle namazını İmâmeyn'in bildirdiği vakitte Asr-ı evvel'e kadar kılamayan kimse, namazı kazaya bırakmayıp, İmâm-ı A'zam "rahmetullahi aleyh" hazretlerinin kavline göre, Asr-ı Evvel'de kılmalıdır! Bu takdirde, o gün ikindi namazını da, İmâm-ı A'zam "rahmetullahi aleyh" hazretlerinin bildirdiği vakitten önce kılmamalıdır! Kısacası, öğleyi Asr-ı Evvel'de kılanın, ikindiyi Asr-ı Sânî'de kılması gerekir.
          İkindide olduğu gibi, yatsıda da iki vakit vardır. Buna İşâ-i Evvel ve İşâ-i Sânî denir. İşâ, yatsı demektir.
          Yatsı namazının vakti; İmâmeyn'e göre, İşâ-i Evvel'den, yani batıdaki görünen ufuk hattı üzerinde, kırmızılık kaybolduktan sonra başlar. Diğer üç mezhepte de böyledir. İmâm-ı A'zam'a göre; İşâ-i Sânî'den, yani beyazlık kaybolduktan sonra başlar. Kırmızılığın kaybolması, güneşin üst kenarının, ufkun altında 17 dereceye indiği vakittir; 19 dereceye inince de beyazlık kaybolur.
          Hem İmâm-ı A'zam "rahmetullahi aleyh" hazretlerinin, hem de İmâmeyn'in kavline uyabilmek için ikindiyi Asr-ı Sânî'de, yatsıyı da İşâ-i Sânî'de kılmak iyi olur.