TÜRKÇE........... DİLİMİZİN TATLI GARİPLİKLERİ

Eklemeli diller böyle işte:
=- Hoşçakal demiştim.
Azeri kardeşim sordu: 
- Çakalın nesi hoş ağam, düşmedi aklıma? 

=- Hocam filan pâdişah hakkında birkaç satır karalar mısını?
- Ben kimseyi karalayamam kardeşim, hele bir pâdişahı asla!

=- Bak azizim, kalemini satmayacaksın!
- Ama ben kırtasiyeciyim abi.
- Sat, anasına!
- Satıyım o zaman!

= - Buyurun ne bakmıştınız?
- Atkılı fırça.
- Atkılı mı?
- Hayır at kılı!

=- Tamam sarıverin o zaman
- Sarıyorum.
- Sarı verin demiştim, bu mavi.

= - Senin birader n’apıyo ya?
- N’apsın oturuyo.
- İyi bigün gidelim oturmaya. 
= Bir de ilâvelerimiz var. 
“Dümdüz, gıpgıcır, epeski, ıpıslak, cısçıplak, dımdızlak, kupkuru, dupduru, sopsoğuk, sımsıcak…”

=Renk parlatmayı da severiz. 
“Mosmor, sapsarı, masmavi, bembeyaz, yemyeşil, kapkara… Laplaci, bosbordo…”

=Batı’da “by” desen yeter, “bay bay” fazla. Ama sen tek başına “güle” dersen kimse anlamaz. İlla nakarat yapacaksın; “Güle güle, ivil ivil, fıkır fıkır, hüngür hüngür, lapa lapa...”

=Bâzı yerlerde (p) ile (r) yer değiştirir. Komutan bunları bilir ve “sen Bayburt’un neresindensin” diye sorar.
- Yaa yarpak de didi,
- Yarpak didik
- Torpak de didi,
- Torpak didik,
- Körpide takıldık sanırsam. 

İrfan Özfatura  24.8.2024 TÜRKİYE GAZETESİ  

GÜNÜN TARİHİ.......ERMENİLERİN BOZGUNU

Osmanlı İmparatorluğu’nun I. Dünya Savaşı sonunda galipler arasında paylaşılmasını fırsat bilen Ermeniler, bundan bir hisse koparabilmek için Ermenistan’dan doğu illerimize doğru ilerlemeye başlamışlardı. Hatta bâzı vilâyetlerimizi alarak büyük katliama giriştiler. 15. Kolordu Kumandanı Kâzım Karabekir Paşa, emrindeki askerleriyle 28 Eylül 1920’de bu ilerleyişe karşı taarruza geçerek, şiddetli bir savaşta Ermenileri yendi.