MANZUM MENKIBE............ HİNDİSTAN

Saraydaki tahtında, oturmuştu Süleyman,

Korku içinde biri, ona koştu eşraftan...

Adamın yüzü sarı, dudakları mosmordu,

Kapılmıştı korkuya, durmadan titriyordu...

“Sana ne oldu?” diye, sordu ona peygamber,

“Azrail’i gördüm ben, yanılmıyorsam eğer!..

İçime korku düştü, o canımı alacak...”

“Söyle” dedi Süleyman; “Var mı bir şey yapacak?”

“Ey adil pâdişahım! Rüzgâra emredersen,

Beni ta Hindistan’a götürüverir hemen...

İçimden korku gider, kurtulurum o zaman,

Ürperten bakışıyla, Azrail’in hışmından!..”

Emredince Süleyman, göklerdeki rüzgâra,

Onu götürdü hemen, Hint’teki adalara...

Ertesi gün divanda, herkes oturuyordu,

Azrail’e dönerek, ulu hükümdar sordu:

“Ey Allahın elçisi!.. Niçin o Müslümana,

Hışımla baktın öyle? Anlatır mısın bana?

Aslı nedir bu işin? Can korkusu var onda,

Terk etti vatanını, ne ev kaldı ne yuva!..”

Azrail cevap verdi: “Ey cihan pâdişahı!..

Anlamadı beni o, benim değil günâhı!..

Ona hayret içinde, şaşkınlık ile baktım,

Olmamalıydı burda, şimdi ne yapacaktım!

Ruhunu almak için, emir gelmişti Haktan,

Zamanı bugün idi, yeri ise Hindistan…

Yüz kanadı olsa da, Hindistan uzak dedim, Orda canını aldım, sen şu işe bak dedim...”

 

GÜNÜN TARİHİ...............  AHMED MEKKÎ ÜÇIŞIK

1894 yılında Van’ın Başkale ilçesinde doğdu. Seyyit Abdülhakîm Arvasî hazetleri’nin büyük oğludur. Medrese tahsilini bitirdikten sonra, icâzet aldı. Arapça ve Farsça’yı Türkçe’den iyi bilirdi. Uzun yıllar Üsküdar ve Kadıköy müftülüğü görevlerinde bulunduğu sırada 6 Eylül 1967 tarihinde vefât etti.
Buyurdu ki: “Hakîkî Müslüman; dînine, ana babasına ve hocasına, âmirlerine, memleketinin büyüklerine ve kanunlarına karşı son derecede saygılıdır. Lüzûmsuz işlerle uğraşmaz. Vaktini boşa geçirmez...”

 

 DÜNKÜ CEVAP : 68