SOHBET.................................. KÜFRE DÜŞÜREN HÂLLER (1)

 Bir kâfir, bir Kelime-i tevhid söylemekle mümin olduğu gibi, bir mümin de, bir söz söylemekle kâfir olur. Küfre düşürücü söz kullananın imanı gider de haberi olmaz.
Hadîs-i şerîfte buyuruldu ki:
(Öyle bir zaman gelir ki, kişinin imanı gider de haberi olmaz. Hâlbuki ondan, gömleğin çıktığı gibi, iman çıkmış olur.)                                          [Deylemi]
Küfre düşenin bütün ibâdetlerinin sevapları yok olur, tevbe ederse, geri gelmez, ayrıca, nikâhını da yenilemesi gerekir. Tevbe etmek için, yalnız Kelime-i şehâdet söylemeleri kâfi değildir. Küfre sebep olan o şeyden de tevbe etmeleri gerekir. Küfre düştüğü şeyleri bilmiyorsa, “Bilip bilmediğim bütün küfür söz ve işlerden tevbe ettim. (Estağfirullah)” demesi yeterlidir. Bu sebeple, küfre düşürücü sözleri öğrenmelidir. Şunlardan uzak duralım:
*Allahü teâlâyı mekânlı bilmek. Meselâ; Hıristiyanlar gibi; “Allah gökte oturuyor.” veya “Allah Baba.” demek.
*İnsan için, hata ederek, yanılarak; “Yarattı, yaratıcı, yarattım.” gibi sözler söylemek. 
*Kâfirlerin ibâdet olarak yaptıkları ve kâfirlik alâmeti olan şeyleri yapmak, kullanmak. Meselâ; zünnar denilen papaz kuşağını bağlamak. 
*“İnşallah, maşallah demek karın doyurmaz. Maşallahla inşallahla iş olmaz. Namaz kılmak karın doyurmaz.” demek.
*Küfre rıza küfürdür. Çocuklarının kâfir olmasına üzülmemek. Meselâ; kızlarının gayrimüslimle evlenmesine rıza göstermek.
*Eshâb-ı kirâmdan herhangi birine kâfir demek. [Çünkü Kur’ân-ı kerîmde hepsinin Cennetlik olduğu bildirilmiştir.]
*İbâdetleri müzikle yapmak, ilahileri müzikle söylemek. Çünkü ilâhiler ibâdettir. İbâdete haram karıştırmak küfür olur.
*Bir Müslümanın dinine, imanına sövmek...  (Devamı yarın)
[Miftah-ül Cenne, Mektubat-ı Rabbani, Seadet-i Ebediyye, İbni Abidin]
Ahmet Demirbaş         TÜRKİYE GAZETESİ           31.08.2018