ŞİİR........................ BİZİM KÖY

Bizim köyde bahçeler var, bağlar var:
Yeryüzünün hepsi birer cenneti.
Bulutlarla kucaklaşan dağlar var,
Dile destan çamlarının heybeti.
	İlkbaharda yeşillenir yamaçlar,
	Çiçek açar, meyve verir ağaçlar
	Sıralanır büyük, küçük bakraçlar,
	Gelir artık davar sağmak nöbeti.
Bizim köyün yoktur saat kulesi,
Vardır ancak Denizli’nin tiz sesi:
Sabahleyin uyandırır herkesi,
Bizim horoz köyün şaşmaz saati.
	Uyanan çalışmaya koyulur,
	Her köşeden ayrı bir ses duyulur,
	Saban için tahta, ağaç oyulur,
	Yolundadır demircinin gayreti.
Bizim köyde çalışmayan insan yok,
Çalışmayan insan değil, hayvan yok;
Döşeğinde yan gelerek yatan yok.
Er olanın elindedir kısmeti.
	Yazın akar pınarlardan buzlu su,
	Gelen, geçen içer avuç dolusu,
	Gölge verir çınarların ulusu,
	Onun da var bize böyle hizmeti,
Ortalığı basar basmaz sıcaklar,
Altın gibi ağırlaşır başaklar,
Tırpanını alır bizim uşaklar,
Biçer, bağlar hepsi ekin demeti.
	Buğdayından ayırırız samanı,
	Savururuz göğe kadar harmanı,
	Değirmenin gelir dönmek zamanı,
	Hazırlar o yediğimiz nimeti.
Tasa kalmaz ambarımız dolunca,
Gam çekmeyiz sonbahar, kış olunca;
Çalışanlar böyle yollu yolunca.
Konmuş bulur başlarına devleti.
Faruk Nafiz Çamlıbel

DÜNKÜ CEVAP

Şişeyi tam çevirdiğinde zeytinyağı üstte kalır. Sirke aşağıdadır. Böylece herkese istediği kadar sirke verir. Düz dökünce de zeytinyağını dağıtır.

Erkek: Râbi - Kız: Râbia - Yemek: Pirinç, Patlıcan kebabı, Muhallebi.