ŞİİR......................... İSTANBUL

Kaf Dağı’nın ardında sultanlara özeldi,

Geçmiş ve gelecekti; hem ebet hem ezeldi,

Uzaktan “gel gel” etti, alımlı ve güzeldi; 
 

Bir anda kollarına aldı İstanbul beni,

Eğer bir gün ararsan, İstanbul’da bul beni…

 

 

Büyülü masalı var, anlatmakla bitmiyor,

Görmek yaşamak gerek, kelimeler yetmiyor,

Çocukluk hayalimdi, hiç aklımdan gitmiyor; 
 

Annemin kucağından çaldı İstanbul beni,

Eğer bir gün ararsan, İstanbul’da bul beni…

 

Çözemedim sırrını, aklım karma karışık; 

Tanıdıklar yabancı, zıt kutuplar barışık! 

Geleneksel kostümü yarı rüküş, yarı şık,
 

Gizeminde kayboldum, buldu İstanbul beni,

Eğer sen de ararsan, İstanbul’da bul beni…

 

Gün batıp ay doğunca, oynaşır ışıkları,

Hemen seyrine çıkar İstanbul âşıkları,

İki kıtayı sarmış sevda sarmaşıkları,
 

Vazgeçilmez bir aşka saldı İstanbul beni,

Eğer bir gün ararsan, İstanbul’da bul beni…

 Hanefi Söztutan

 

NEREDEN BİLDİN
Bir avcı, evindeki avcı misafirlerine eski bir ayı postunu göstererek der ki:
- Bu ayıyı, Bolu ormanlarında vurmuştum.
Misafirlerden biri, bu palavraya inanmaz.
- Nasıl olur. Bu kutup ayısı, Bolu’da olmaz.
Avcı gülümseyerek cevap verir:
- Kardeşim ayı bu. Buranın kutuplar olmadığını, Anadolu’da Bolu ormanları olduğunu nereden bilsin?

 

DÜNKÜ CEVAP