ŞİİR........................... ÇOCUKLUĞUM

İyi arkadaşımdı mavi renkli topacım,
Dizlerim kanasaydı hemen geçerdi acım.

Mutlu olmak içindi oyuna ihtiyacım,
Büyük bir haz verirdi uçurtmam, saklambacım!

Uçak gibi gelirdi,  telle giden aracım,
Ata biner koşardık, at gibiydi ağacım.

Sevgiyi, güzelliği paylaşmaktı amacım,
Evde, yolda, okulda büyüklerdi baş tâcım.

Dedem bile oynardı, ipi tutardı bacım,
Hiç akşam olmasaydı, bitmeseydi o maçım.

Eve gidince derdim: “Anneciğim çok açım”
Annem hep gülümserdi, masadaydı sütlâcım.

Bir amca geçse yoldan,  hep okşanırdı saçım.
Uzaklardan gözlerdi beni, canım babacım.

Daracık sokaklardan geçerdi hep  bozacım,
Annem, ah anneciğim gece gündüz duâcım.

Yıllar geçti aradan çocuk doldu yamacım,
Ben de çocuklar gibi ilgiye pek muhtacım. 
Ahmet Sırrı Arvas

DÜNKÜ CEVAP