Alimin ölümüyle bir alem yıkıldı da,							İlmi, edebi verdi, teferruatına dek,
Koca bir nur garkoldu, koca bir cihan gitti.							Manayı yeşillikle süsleyen lisan gitti.
	İlim gazilerini irfanıyla yeşertip,					Zelzeleye uğramış gönlüme bakılırsa,
	Bize armağan eden ilmî bir vatan gitti.					Bir zat-ı mümin değil, elli milyon can gitti.
Elveda, ümidimin doğduğu şafaklara,							Ayrılık acısına ben nasıl ağlayayım?
Ki, bütün haşmetiyle güneş söndü, tan gitti.							Cennet-i âlâ'ya bir şehit kahraman gitti.
	Kim kurak gönlümüzü nuruyla sulayacak?					Bu çağda çok mübârek, çok büyük nimetti o;
	İlmî bereketiyle yağacak nisan gitti.					Allahın bahşettiği büyük armağan gitti.
Yâ Rab! Bu ne azimkar, ne âlim bir zat idi!..							Kalemiyle yaptığı son cihadı anında,
Cehaletin üstüne gün gibi doğan, gitti.							Çok büyük bir kahraman, çok büyük insan gitti.
	Toprak, bayramlığıyla beklerken konuğunu,					Eyvah, artık bedenden çekilmeye yüz tuttu;
	Umutlarla örülmüş bir dünya kuran, gitti.					Hayat veren, yaşatan damardaki kan gitti.
Armağan olsun diye gelecek nesillere,							O mübârek boynunu eğdi yalnız Allaha,
İslama can adayan çelik bir kalkan gitti.							O sonsuz sevgiliye bir zat-ı ferman gitti.
						Gönüller sonbaharın en hazan günündedir,
						Tarihe kaydolacak ulu bir destan gitti.
							Hicranımla, kalemin takadı bile gitti.
							Gayri gelmemek üzre canan gitti, can gitti.

Çiğdem Kader Beytaş

Sa­nı­la­nın ak­si­ne, iki tur dön­müş­tür. Dö­nen pa­ra, di­ğe­ri­nin mer­ke­zi et­ra­fın­da 2X2πr=4πr uzun­luk­ta bir yol çi­zer. Ken­di çev­re­si de 2πr’dir. Bu yo­lu al­mak için iki ke­re dön­me­li­dir.