(İlk sabah namazımı birlikte kıldıktan sonra) annem seccadeyi toplayarak bana uyuyup uyumayacağımı sordu. Cevap vermedim.
- Haydi, öyleyse, git kitabını getir, dersini dinleyelim.
(Odamda masamın) üs-tünde açık duran kitabımı kaptım, annemin yanına koştum, hiç yanlışım çıkmadı.

Annem geceleri derdi ki:
- Yatmazdan evvel dersini üç defa oku, yavrum, uyur-ken melâikeler sana öğretir.
Annem müşfik aferinlerle saçlarımı okşadı. Ve:
- Daha mektebe çok vakit var.

Diye beni kendi yatağına yatırdı. Uykum yoktu, anneme bakıyordum. Yeşil baş örtüsü başında, bu zulmet-i münevvere içinde, bir hayal gibi hareket ederek Kur'ân-ı kerîmini aldı ve pencerenin kenarına, geniş sedire oturarak mühtez ve rakik sesi ile tilâvete (okumaya) başladı... Büyük, yeşil baş örtüsünün altında, tıpkı ölen bir hemşireme benzeyen güzel ve âsım çehresini göre-rek... Ve yavaş yavaş sallanan başını seyrederek dalıyordum...

Annemi bir meleğe benzeti-yordum. Bu tahayyülle melâ-ikeleri düşünerek... Kur'ân-ı kerîm okuyan annemin şimdi etrafına toplanmaları gereken melâikeleri müşahede ediyorum zannederek (uykuya) dalıyordum... Ömer Seyfeddin

Erzurum Muharebesi, Rusya ile Osmanlı İmparatorluğu arasında 8-9 Kasım 1877'de yapılan savaştır. Ruslar, Erzurum'u almak için hücuma geçtiler. Şehrin eteklerine kadar gelen, Aziziye tabyalarını ele geçiren ve şehir merkezine saldırmaya hazırlanan Ruslara karşı, Müşir Ahmed Muhtar Paşa, bütün Erzurumluları şehri savunmaya çağırdı. Minare-lerden Erzurum halkına haber verildi. Bu haberi duyan Erzurum halkından silahı olan silahını, olmayanlar ise balta, tırpan, kazma, kürek, sopa ve taşları ellerine alarak Tabya'ya doğru koşmaya başladılar. Nene Hatun ve Erzurum halkı, tabyadan kalan askerlerle birleşip, saldırıya geçti. Geceden başlayıp sabaha kadar süren bir savaşın ardından, Ruslar Azi-ziye Tabyalarını boşaltıp şehirden geri çekildiler.