SOHBET - RESÛLULLAHIN MEKTÛBU (1)

Allahü teâlâ, insanlara dâima merhamet ve şefkat ve af ile muamele etmeyi, kendilerine fenâlık yapanları affetmeyi, dâima güler yüzlü ve tatlı sözlü olmayı, sabırlı hareket etmeyi, işlerinde dâima dostlukla anlaşmayı emretmektedir. Hakîki Müslümanlar, diğer bütün dinlere karşı büyük bir müsamaha göstermişler, değil Hıristiyan ve Yahûdîleri zorla Müslüman yapmak ve onların ibâdethanelerini tahrip etmek, aksine, onlara kilise tamirlerinde yardım etmişlerdir. Peygamber efendimizin bu husustaki bir mektubu şöyledir:

“Bu yazı, Abdullah oğlu Muhammed’in bütün Hıristiyanlara verdiği sözü belirtmek için yazılmıştır. Şöyle ki; Allahü teâlâ, kendisini rahmet ile müjdelemiş, insanlar üzerindeki emaneti muhafaza edici kılmıştır. İşte bu Muhammed, bu yazıyı, Müslüman olmayan bütün kimselere verdiği ahdi [sözü] vesîkalandırmak için kaleme aldırdı.

Kim ki, bu ahdin aksine hareket ederse, ister sultan, ister başkası olsun Allahü teâlâya karşı isyan ve İslâmiyet ile alay etmiş sayılır ve Allahü teâlânın lânetine lâyık olur. Eğer Hıristiyan bir rahip [papaz] veya bir seyyah [turist] bir dağda, bir derede, çöllük bir yerde, bir yeşillikte, alçak yerlerde, kum içinde ibâdet için perhiz yapıyorsa, kendim, dostlarım, arkadaşlarım ve bütün milletimle beraber onlardan her türlü teklifleri kaldırdım. Onlar benim himayem [korumam] altındadır. Ben onları, başka Hıristiyanlarla yaptığımız sözleşmeler gereğince, ödemeye borçlu oldukları bütün vergilerden affettim. Harac vermesinler veya kalbleri râzı olduğu kadar versinler. Onlara cebretmeyin, zor kullanmayın! Onların dînî reislerini makamlarından indirmeyin! Onları ibâdet ettikleri yerden çıkartmayın! Bunlardan seyahat edenlere mani olmayın! Bunların manastırlarının, kiliselerinin hiçbir tarafını yıkmayın!

(Devamı yarın)