Ahıska, Ardahan ilinin kuzeyinde Gürcistan toprakları içerisinde, Posof çayının iki yakasında yer alan bir bölgedir. 6 kasaba ile 200 kadar köyü kaplamaktadır. Kara yolu ile Tiflis, Batum ve Türkiye’ye bağlıdır. Ardahan’a 48, Posof ilçesine 12 kilometre mesafededir. 1828’de 50 bin olan nüfusu, şimdi Ermenilerden müteşekkil 25.000 kadardır.

Ahıska bölgesi, 1578 tarihinde Sultan III. Murad Hân zamanında Osmanlı topraklarına katıldı. Konya, Yozgat ve Tokat bölgelerinden aileler oralara yerleştirildi. 250 yıl Osmanlı hakimiyetinde kaldıktan sonra, 1828-1829 Osmanlı-Rus savaşında, Ruslar, önce Kars, sonra da Ahıska’yı aldılar. İkinci dünya savaşında Stalin, eli silah tutan 40.000 Türkü askere aldıktan sonra, kalan 91.000 Türk, 14-16 Kasım 1944’de; “Komşu hasım bir ülkenin (Türkiye’nin) istihbarat kuvvetleri ile temasta bulunmaktan”, önce Özbekistan’a sürüldü. Bu sürgünde 17.000 kişi öldü. Daha sonra Türkler; Kazakistan, Kırgızistan, Türkmenistan, Azerbaycan, Türkiye, Sibirya... gibi dünyanın her yerine dağıldılar. Bugün, dünyada 300.000 kadar Ahıska Türk’ü olduğu tahmin ediliyor. Son senelerde tekrar yurtlarına dönmeleri için de çeşitli çalışmalar yapılıyor.

• Etraflarındaki şeylere aşırı ilgi gösterirler, meraklıdırlar.
• Zamanlarının çoğu etrafı kurcalamak ve öğrenmeye çalışmakla geçer.
• El ve vücut maharetleri azdır.
• Öğrenme yollarından biri de, bulduklarını ağızlarına sokmaktır.
• Ev aletlerinin kabloları, prizler, musluklar ilgi alanlarıdır.
• Vücut oranları yetişkinlere göre farklıdır.
• Konuşmayı öğrendikleri dönemde soru sormayı da öğrenirler. Ancak yargılama ve karar verme yetenekleri yoktur.
• Küçük deliklere çivi, firkete, tel, kibrit çöpü gibi eşyaları sokmaya bayılırlar.
• Yürümeye başladıklarında daha çok tehlike gösteren merdi-ven, balkon, pencere gibi noktalara kolayca ulaşabilirler.
• Lavabo altı gibi alçak dolaplarda duran kimyasal temizleyicilere kolayca ulaşabilirler ve içebilirler.
• Ağır cisimleri (Sandalye gibi) devirip altında kalabilirler.