Fâtih Sultan Mehmed, şehre girdiği zaman sarnıç suları ile idare edildiğini hayretle görmüş, ilk suları getirmişti. Sonra Kanûnî Sultan Süleyman, yarım milyon nüfusa erişen İstanbul için Sinan’a büyük tesisler yaptırdı. İkinci Osman, Osmanlının bend dediği barajlar inşa ettirdi. Birinci Mahmud’un annesi, semte adını veren ve su dağıtımını düzenlediği için Taksim denen tesis ve depoları yaptırdı. Sonuncu büyük Osmanlı tesisi, İkinci Abdülhamid’in hayratı olan Hamidiye suyu ve çeşmeleridir ki, bilhassa İstanbul halkının yoksul kesimi için içecek ve kullanacak su olarak büyük işe yaradı. Hâli vakti yerinde olanlar asla Hamidiye suyu içmezler, Hünkâr, Çırçır, Karakulak’tan aşağı düşmezlerdi. Yüksek tabakanın içtiği su ise Taşdelen’di, lezzetini bozmayacak özel fıçılar içinde Kahire saraylarına kadar gönderilirdi.

Osmanlı Devleti zamanında, tarihe geçen en büyük deprem, 14 Eylül 1509 tarihinde oldu. Bu çok şiddetli deprem, bir anda İstanbul ve Trakya bölgesini yerinden oynattı. Aralıklarla 45 gün devam eden bu depremde, 13 000 kişi öldü. 109 câmi ve mescid, 1070 ev harap oldu. Deniz o kadar kabarıp dalgalandı ki, sahil boyundaki İstanbul surlarını aştı. Deprem dalgasının Galata kulesinin önlerine kadar geldiği söylenir.

Aynı deprem; Gelibolu, Silivri, Edirne ve Dimetoka’yı da harabeye çevirdi. Çorlu halkının ise, üçte ikisi öldü. Sultan II. Bâyezid Hân, depremden sonra çok hızlı bir imar faaliyetine girişti. Her ev başına 20’şer akçe toplandı. Anadolu ve Rumeli’den 77 000 işçi, 3 000 usta getirtildi. 65 gün içinde, kış gelmeden İstanbul ve diğer yıkılan yerleşim yerleri, eskisinden daha iyi olarak imar edildi.

Yandaki rakamlar bir düzen dâhilinde dizilmiştir. Son 3 noktalı karelere hangi rakamlar konmalıdır?

(Cevabı Yarın)