MENKIBE - KÂBE'Yİ KORUYAN ORDU

Habeşistan Krallığı'nın Yemen valisi olan Ebrehe, milâdî 570’li yıllarda San'a şehrinde, ‘Kulleys’ adı verilen muhteşem bir kilise yaptırmıştı. Maksadı, Kâbe ziyaretine rağbet gösteren Arap-ların ziyaretlerini oraya çevirmekti. Bu duruma tepki gösteren bir adam da, gecenin birinde Kulleys'e girip içine pislemişti. Bu hakarete çok öfkelenen ve koyu bir Hıristiyan olan Ebrehe, gidip Kâbe'yi yıkmaya karar verdi.

Topladığı onbinlerce asker (60 bin olduğu söylenir), Mahmut adlı büyük bir fil ve daha başka fillerle Mekke'ye doğru yola çıktı. Taif şehrine gelince askerlerin bir kısmını Mekke’ye gönderdi.

Onlar da Peygamber efen-dimizin dedesi ve Kureyş'in reisi Abdülmuttalib'in 200’den fazla devesiyle ahâlinin hayvanlarını süüp götürdüler. Bu olayın peşinden Abdülmuttalib, gidip Ebrehe'yle görüştü, develerinin geri verilmesini istedi. Ebrehe dedi ki:

- Benden develerini istiyorsun da, Kâbe’den hiç söz etmiyorsun. Hâlbuki ben onu yıkmaya geldim.

- Ben develerin sahibiyim. Kâbe’nin de sahibi var!

Bu görüşme sonunda develer geri verildi. Mekke halkı bu güçlü orduyla savaşamayacağı için, anlaşma gereği dağlara çekildi.
Ebrehe ordusu büyük fili önden sürerek Mekke sınırına dayandı. Kâbe'yi halatla bağlayıp fillerle çekerek yıkmak istiyorlardı. Bu sırada Ebrehe'nin yol kılavuz-larından Nüfeyl bin Habib, koca fi-lin kulağından tutarak şöyle bir şey söyledi, sonra da koşarak dağa çıktı:

“Ey Mahmut, çök! Sakın ileri gitme! Sağ salim geriye dön!”

Mekke'ye girişte büyük fil direndi, zorlanınca yere yattı. Onu bir türlü Kâbe cihetine yürütemedi-ler. O anda sürü hâlinde ebabil kuşları ortaya çıktı. Her birinin ağzında ve ayaklarında nohut gibi birer taş vardı. Bu taşları ordu üzerine mermi gibi boşalttılar. Kime rastlarsa delip geçiyordu. Askerlerin çoğu öldü; Fil Ordusu dağılarak Yemen'e döndü. Ebrehe de dönüşte öldü. Kâbe ise olduğu gibi kaldı.

Bu hâdise, Kur’ân-ı kerîmde Fil Suresi’nde anlatılmaktadır.