O müthiş tufandan önce Nuh aleyhisselâma, bir gemi yapması buyurulunca, tahtaları hazırladı. Cebrâil aleyhisselâmın tembihi ile her tahtaya bir Peygamberin mübârek adını yazdı. Ancak ertesi gün tahtalardan isimler silinmişti. Buna çok üzüldü. isimleri üç defa yazdı, fakat ertesi sabah yine silindi. Bu sır, gelen bir vahiyle çözüldü:

"Tahtaların ilkine benim, sonuncusuna da habibim Muhammed aleyhisselâmın adını yaz ki, şeytan öbür isimleri silemesin!"

Nuh Peygamber, emredildiği gibi yaparak, gemisini tamamladı. Fakat dört tahta artmıştı. Bunu Cebrâil aleyhisselâma sordu:

"Yâ Cebrâil! Bu 4 tahtayı ne yapayım?"

Vahiy meleği, suâli Hak teâlâya sundu. Şu haber geldi:

"Ey büyük peygamber! O dört tahtaya son Peygamberimin 4 halîfesinin isimlerini yaz! Gemi o zaman tamam olacaktır. Zira o 4 insan, islâm dininin 4 sütunu gibidir. İslâmiyet onlarla ayakta kalır ve onlar sayesinde dünyanın her tarafına yayılır!"

İstenilen şekilde gemi tamamlandı ve yüzdürülebildi. Gemiye binen insan ve hayvanlar boğulmaktan kurtuldu.

Süleymaniye Câmii, Kânunî Sultan Süleyman Hânın isteği ile Mimar Sinan tarafından yapılmıştır.

Şeyhülislâm Ebûssuud Efendinin temele ilk harcı koymasıyla 13 Haziran 1550’de başlanılan câmi, 7 Haziran 1557 tarihinde ibâdete açılmıştır. 3422 metre karelik bir alana kurulan muhteşem mâbed, 59X58 metre ebadında olup, 238 pencere ile aydınlatılmakta ve aynı anda 10 000 kişi ibâdet edebilmektedir.

 Câmi, İstanbul’daki en sağlam binalardandır. Yapının genel görünümü gösterişli ve genişçedir. Yüksek bir alanda bulunur. Câminin içinde 4 büyük sütun vardır. Bu sütunlardan biri İskenderiye’den, biri de Lübnan’daki Baalbek şehrinden getirildi.