1938 yılında İstanbul'da Teşvikiye'de oturuyorduk. Karşı kaldırımda berber Mehmet Efendi'nin dükkânı vardı. Onbeş günde bir giderdim. Tıraş elli kuruştu. Apartmanımızın altında lostracı Hüseyin ağabey iş yapardı. Kunduramızı boyatmak yüz para idi. Evden okula giden römorklu tramvaylar da yüz para. Evimizin altındaki Rum pastacı Niko'nun nefis frigolarını yedi buçuk kuruşa alırdık. Hafta sonlarında ara sıra sinemaya giderdik. Sakarya, Melek, Elhamra gibi sinemalar 10 kuruştu. Akşam çıkardık sinemadan, ara sıra salondan ayrılıp köşedeki Feyzi Amcadan peynirli pide alıp dönmesi de bu bilete dahildi. Çift katlı pide iki kuruştu. Şimdilerde o paraları hatırlayan kimsecikler var mı acep?

Yatılı öğrenciydik. Cumartesi okuldan çıkıp aynı semtte oturan arkadaşlarla birlikte eve dönerdik. Şimdi Divan Oteli'nin olduğu yerde Surpagop Ermeni mezarlığı vardı. Oradan aşağıya inerdik. Hilton Oteli'nin altı Arnavut bir ailenin bostanı idi. O zamanlarda İnönü Stadyumu henüz yoktu. Bu koskocaman arazi yaz tatiline doğru, bahçe değil bir erik, kiraz, incir cenneti idi. Biz, bahçe sahipleri için birer haşarat. Bazen yakalanırdık. Dövmezlerdi ama, bir süre sonra köpekler peydah olurdu ortalıkta. Savaşı bahçe sahipleri değil, köpekler kazanırdı.

Seneler sonra elbette elimiz ayağımız kesildi bahçeden. Eski İstanbul'da sokaklarda satıcılar vardı. Bahçenin gediklilerinden Hüsmen Ağa zerzevat satardı. Küfelerini yüklediği atının üzerinde bağırarak dolaşırdı sokaklarda...

İlhan Bardakçı (Tarihçi-Yazar)

80 kibrit 5 küme olacak şekilde ayrılmış. 1. kümedeki kibritlerin 1/5'ini alıp 2. kümeye, 2. kümedekilerin 1/5'ini alıp 3. kümeye, 3. kümedekilerin 1/5'ini alıp 4. kümeye, 4. kümedekilerin 1/5'ini alıp 5. kümeye ve 5. kümedekilerin 1/5'ini alıp 1. kümeye ekliyoruz. Bakıyoruz ki her kümede eşit sayıda kibrit meydana gelmiş. Her kümede önceden kaç kibrit vardı?

(Cevabı yarın)