“150 milyon İngiliz altını değil, dünya dolusu altın verseniz, bu teklifinizi asla kabul etmeyeceğim. Ben Millet-i İslâmiyyeye ve Ümmet-i Muhammede 30 seneden fazla hizmet ettim. Müslüman atalarımın ve dedelerimin, Osmanlı halifelerinin yüzünü kara çıkarmadım. Bu sebeple teklifinizi kesinlikle kabul etmeyeceğim.”

Bu kat’î cevabımdan sonra hal’im (tahttan indirilmem) konusunda görüş birliği ettiler ve beni Selanik’e göndereceklerini bildirdiler. Bu son teklifi kabul ettim. Mevlâya hamd ettim ve ediyorum ki; mukaddes toprak Filistin’de bir Yahudi devleti kurulması teklifinden kaynaklanan ebedî ayıbın lekesini Osmanlı Devleti’ne ve Âlem-i İslâma sürmeyi kabul etmedim.

(Bunun üzerine) olan oldu. Ben bu sebeple tekrar tekrar Allahü teâlâya hamd-ü sena ediyorum. Ve inanıyorum ki; arz ettiğim hususlar, bu önemli mesele hususunda yeterlidir. Bununla mektubumu bitiriyorum.

Mübârek ellerinizden öper, ihtiramımın ve bütün dost ve kardeşlere selâmımın kabulünü rica ve istirham ederim.

Üstad-ı muazzamım! Sözü uzattım. Ama zat-ı âlinizi teferruatlı bilgi sahibi kılma ve sizin de cemaatinizi malumat sahibi kılmanız düşüncesi beni buna itti.

Allahın selâmı, rahmeti ve bereketleri üzerinize olsun!
22 Eylül 1329 (1913) Hâdimü’l-Müslimîn Abdülhamîd bin Abdülmecîd

Not: Bu mektup Mecelletu’l-Arabî’de neşredildikten (Kuveyt, 1972) sonra Arap aleminde birçok yazar tarafından iktibas edilmiş. Ben Dr. Seyyid b. Hüseyin el-Affânî’nin Zehru’l-Besâtîn min Mevâkıfi’l-Ulemâ ve’r-Rabbâniyyîn isimli eserinden (III, 8-10) aldım.

Yanda, bir gazetenin  iki sayfası görünüyor. Acaba, bu gazetenin tamamı kaç sayfadır?
(Cevabı yarın)