Untitled Document

ŞİİR - ZAYİ OLDU

Sevgilinin önünde el pençe divan durdum,
Yüreğimin pasından büyük an zayi oldu.

Saadet avcıları konarlardı bir vakit,
Hem o manevî hava, hem de han zayi oldu.
Sen bir muhteşem güldün, gittiğin günden beri,
Taşlandı meyvelerin ve cihan zayi oldu.

Bülbül çekilip gitti, gün doğdu kargalara,
Boynunu büktü kartal ve şahin zayi oldu.

Merhamet kafdağının arkasına gizlendi,
Eğriye doğru dendi ve burhan zayi oldu.


Peşinde bir divane gibi koştuk ey dünya!
Hem sayılı nefesler, hem zaman zayi oldu.

Suyu kesik bir çeşme önünde kuyruk olduk,
Suları şaha kalkan bir umman zayi oldu.

Dehlizlere alıştı, nuru gitti gözlerin,
Gökte parlayan Güneş, asuman zayi oldu.

Issız vahalarda hep ateşler yakıp durduk,
Odun, ısı ve ateş ve duman zayi oldu.
Ağyara “imdat” dedik, salibe “aman” dedik,
Bin ümitle söylenen ol “aman” zayi oldu.

Öpüp başa konulan, her dem hayra yorulan,
Altun suyla yazılan ol ferman zayi oldu.

Dilinde sevgilinin türküleri dolaşan,
Yeryüzünü titreten ol sultan zayi oldu.

Adını merhem yapar, yaramıza sürerdik,
Ah, adını unuttuk ve derman zayi oldu.

Arılar çiçeklerden bal toplamağa gitti,
Bir acı rüzgâr esti ve kovan zayi oldu.

Nadan izin almadan kopardı güllerimi,
Bu gül bahçesindeki bahçıvan zayi oldu.

Nice üstad ardına eserler serpti geçti,
Zamana yenik düşen her divan zayi oldu.

Ahmet; şiir aşkına geceye sevdalanma,
Dönen devran içinde, şairan zayi oldu...


Ahmet Sırrı Arvas

DÜNKÜ CEVAP

9. GÜN


Erkek : Nureddin - Kız : Necla  - Yemek : Mercimek çorbası, Patates Oturtma, Zerde

Featured Image 01