ŞİİR - ZAYİ OLDU
| Sevgilinin önünde el pençe divan durdum, | ||||
| Yüreğimin pasından büyük an zayi oldu. |
||||
| Saadet avcıları konarlardı bir vakit, | ||||
| Hem o manevî hava, hem de han zayi oldu. |
||||
| Sen bir muhteşem güldün, gittiğin günden beri, | ||||
| Taşlandı meyvelerin ve cihan zayi oldu. |
||||
| Bülbül çekilip gitti, gün doğdu kargalara, | ||||
| Boynunu büktü kartal ve şahin zayi oldu. |
||||
| Merhamet kafdağının arkasına gizlendi, | ||||
| Eğriye doğru dendi ve burhan zayi oldu. |
||||
| Peşinde bir divane gibi koştuk ey dünya! | ||||
| Hem sayılı nefesler, hem zaman zayi oldu. |
||||
| Suyu kesik bir çeşme önünde kuyruk olduk, | ||||
| Suları şaha kalkan bir umman zayi oldu. |
||||
| Dehlizlere alıştı, nuru gitti gözlerin, | ||||
| Gökte parlayan Güneş, asuman zayi oldu. |
||||
| Issız vahalarda hep ateşler yakıp durduk, | ||||
| Odun, ısı ve ateş ve duman zayi oldu. | ||||
| Ağyara “imdat” dedik, salibe “aman” dedik, | ||
| Bin ümitle söylenen ol “aman” zayi oldu. |
||
| Öpüp başa konulan, her dem hayra yorulan, | ||
| Altun suyla yazılan ol ferman zayi oldu. |
||
| Dilinde sevgilinin türküleri dolaşan, | ||
| Yeryüzünü titreten ol sultan zayi oldu. |
||
| Adını merhem yapar, yaramıza sürerdik, | ||
| Ah, adını unuttuk ve derman zayi oldu. |
||
| Arılar çiçeklerden bal toplamağa gitti, | ||
| Bir acı rüzgâr esti ve kovan zayi oldu. |
||
| Nadan izin almadan kopardı güllerimi, | ||
| Bu gül bahçesindeki bahçıvan zayi oldu. |
||
| Nice üstad ardına eserler serpti geçti, | ||
| Zamana yenik düşen her divan zayi oldu. |
||
| Ahmet; şiir aşkına geceye sevdalanma, | ||
| Dönen devran içinde, şairan zayi oldu... |
||
| Ahmet Sırrı Arvas | ||
DÜNKÜ CEVAP
9. GÜN
Erkek : Nureddin - Kız : Necla - Yemek : Mercimek çorbası, Patates Oturtma, Zerde
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE