Hüseyin Hilmi bin Saîd hazretleri anlatır:
Sultan II. Abdülhamîd zamanında Ankara valisi olan Âbidin Paşa,  Celâleddîn-i Rûmî hazretlerinin Mesnevîsi ki, çok ağır bir kitaptır, fârisî. Onu şerh etmiş. Âbidin Paşa’nın kabri, Fâtih Câmiî’nin bahçesindedir. O zamanın vâlileri ilim adamıymış.

Ankara vâlisi halîfeye şöyle bir mektup yazarak arz ediyor:

“Efendim, mâlumâliniz Ankara’nın içme suyu kireçli. Lezzeti de iyi değil. Ankara’dan 50-60 km uzakta Elmadağ var. Elmadağ’da mis gibi su çıkıyor, hiç kireci yok, gayet lezzetli. Ankara’daki evlâtlarınız para topladık, bu Elmadağ’ın suyunu müsaade buyurulursa Ankara’ya getireceğiz,”

O zamanlar, böyle büyük işleri yapmak için Halîfe’den izin almak lâzımmış. Sultan Hamîd de cevap yazıyor:

“Evlâdım, bizim dinimizde su getirmek en büyük ibâdettir. Oradaki evlatlarımız müsaade etsinler de, bu ibâdetin sevabını ben alayım. Onun için kaç bin altın topladınsa, onu sahiplerine iâde et! Bu suyun bütün masrafını ben temin edeceğim...”

Sarayda para var ama, vergiler padişahın malı değil. İslâmiyette vergi ancak dinin emrettiği yerlerde, mesela cihâd için kullanılır, fakir fukaraya yardım için kullanılır. Hâlifenin bile emriyle başka yere kullanılamaz. 

Onun için Sultan Hamîd babasından miras kalan malları var. Taa Fâtih zamanından, Kanunî zamanından mülkü olan malları, bilhassa haraçlık toprakları var Sultan Abdülhamîd’in. Velhâsıl babalarından kalmış olan o paralardan veriyor ve Ankara’ya geliyor o su.

Ankara’da çok yere çeşmeler yapılıyor. Kurtuluş istasyonunun yanında meydan var, çukurda. O çukurdaki meydanda Sultan Hamîd’in yaptırdığı çeşme var işte. Ben oradan su içtim. Haziran ayında, buz gibiydi. Dağdan geliyor çünkü, kar suyu. Ankara’nın her yerinde var. Sultan Hamîd’in kendi kesesinden yaptırdığı çeşmeler bunlar.

Şekilde görülen daireler içine 1’den 7’ye kadar rakamları öyle yerleştirin ki, çizgilerin doğrultuları toplamı hep 12 olsun.   (Cevabı yarın)