ŞİİR - YAVAŞ YAVAŞ

Azrâil, başına geldiği zaman,
Kırılır ayakla kol, yavaş yavaş.
Mevlâm nasîb etsin din ile îmân,
Akar gözlerinden sel, yavaş yavaş.

Yüksek uçan gönül, yorulur birgün,
Ölçü terâzîsi, kurulur birgün.
Herkesin yaptığı, sorulur birgün,
Döner mi, yâ Rabbî, dil yavaş yavaş.

Hep nefsine uydun, tevbe etmedin,
Her bulduğun yidin, şükür etmedin.
Nihâyet, bu kara toprağa geldin,
Çekilir dünyâdan el, yavaş yavaş.

Kabrin üzerine dikerler taşı,
Bir avuç toprağa koyarsın başı.
Baba, oğlun görmez, kardeş kardeşi,
Gider, geri dönmez yol, yavaş yavaş.

Kâfûrlu, ılık suyu koyarlar,
O nazlı bedeni, tekmîl soyarlar.
Öldüğünü konu komşu duyarlar,
Gelir geri ahbap el, yavaş yavaş.

ANA-BABA HAKLARINDAN BAZILARI

Rızalarını almak.
Merhamet etmek.
Tedavilerini ettirmek.
Her fırsatta sevmek.
Sevinçlerine sevinmek.
Üzüntülerine üzülmek.
Yemeği beraber yemek.
İncitmekten korkmak.
Nazlarına katlanmak.
Her zaman duâ etmek.
Para ve mal vermek.
Yemeğe davet etmek.
Cefalarına katlanmak.
“Öf” bile dememek.
Arzularını yerine getirmek.
Sık sık ziyaretlerini ihmal etmemek.
Evlerini temizlemek.
Evlerini tamir etmek.
Güzel sözler söylemek.
Her zaman gönüllerini hoş etmek.
“Ölse de onlardan kurtulsak artık.” dememek.
Ölmüş iseler, kabirlerini ziyaret etmek.
Sevaplarını onlara hediye etmek.
Dostlarını ziyaret edip, onların da gönüllerini almak.

DÜNKÜ CEVAP

Erkek : Ekrem - Kız : Eda - Yemek : Mantar Çorbası, Patates Oturtma, Makarna, Hoşaf