Kuzuluk'ta benim de,
Bir devre mülküm vardı.
Kasım'ın altısından,
Yirmisine kadardı.

Çıktık evden erkenden,
Gün yoldayken ağardı.
Hava bulutlu sis var,
Bir de yağmur yağardı.

Varınca Kuzuluk'a,
Bir heyecandır sardı.
Burda hava berrak ve
Güneş başka bahardı.

Yemyeşildi her taraf,
Yerden nebat taşardı.
Tabiat bir harika,
Mevsim sanki bahardı.

Bir huzur esintisi,
Bu başka bir rüzgârdı.
Yönetime başvurduk,
Ne candan insanlardı.

Hepsi mütebessimdi,
Hem nazik hem kibardı.
Resmî işlem sadece,
Beş dakika kadardı.

"Buyurun sizin!" diye,
Verilen anahtardı.
Belli ki para değil,
Aslolan itibardı.

Böyle bir yeri gören,
İlk bakışta şaşardı.
Caddeleri çok geniş,
iki yönlü uzardı.

Havaalanı gibi,
Otoparkları vardı.
Ya kaplıca evleri,
O ne güzel imardı.

Her evin önü açık,
İçi de havadardı.
Bütün dairelerde,
Tam üç ayrı su vardı.

Günün her saatinde,
Bu üçü de akardı.
Biri normal sıcak su,
Soğuğu sanki kardı.

Şifalı su insanı,
ilk girişte yakardı.
Burda herkes hâlinden,
Memnun-mesrur yaşardı.

İmamı cemaati,
Mesut ve bahtiyardı.
Civardan köylüler de
Mescidine koşardı.

Niyet hayır olunca,
Dinlenmek bile kârdı.
Sükûnet telkin eden,
Asude bir diyardı.

Şair olmayan bile,
Burda şiir yazardı.
Kuzuluk'ta benim de,
Bir devre mülküm vardı.