Seadet-i Ebediyye yolumuz,
Silsile-i Aliyye de kolumuz,
İnşaallah iyi olur sonumuz,
Gelir misin Cennete de sen gülüm?

Bir fidan ol Ehl-i sünnet yolunda!
Doğru olan âlimlerin kolunda,
Ahirete gideceğiz  sonunda,
Söylesene hazır mısın sen gülüm?

Önce birkaç yaprak filiz açarsın,
Köklerinle ta toprağa dalarsın,
Yavaş yavaş büyümeye başlarsın,
Seherlerde bekler misin sen gülüm?

Güneş vurur kuşlar konar dalına,
Doyamazsın yağmurların tadına,
Haydi sen de yapış Allah yoluna,
Duâlarda hiç unutma sen gülüm.

Buram buram misler gibi kokarsın,
Bülbüllere dallarını açarsın,
Diken olup ellerime batarsın,
Söyle bana, gonca mısın sen gülüm?

Feyzler gelir gece gündüz ağlarsın,
İçten içe bir gün sen de yanarsın,
Kavuşunca sen Cennete uçarsın,
Sevdiğinle buluşursun sen gülüm.

Sevde  Gülpolat -Almanya

İmâm-ı Gazâlî “rahmetullahi aleyh” hazretleri, İslâm âlimlerinin en büyüklerindendir. Ömrünü İslâmiyetin emir ve yasaklarını öğrenmek ve öğretmekle geçiren İmâm-ı Gazâlî hazretleri 1058 yılında, İran’ın Meşhed şehrinin Gazâl köyünde doğdu. 1111 senesi Cemazil-evvel ayının 14. Pazartesi günü, orada vefât etti.

Odasında namaz kılarken, her zamankinden fazla kalınca, yakınları meraklandı. İçeri girince İmâm-ı Gazâlî hazretlerini, kefeni giyip, yüzünü kıbleye dönüp, rûhunu teslim etmiş gördüler. Başı ucunda da şu beytler vardı:

Sakın sanmayınız ki, ölüm, hep yok olmaktır,
O gerçek bir hayattır ve yüce bir maksattır.

Sanmayın ölüm, azap, şiddet, elem çekmektir,
O, sadece bir evden, başka eve geçmektir.

Bana rahmet okuyun, rahmet olunasınız,
Biz gittik, biliniz ki, sırada siz varsınız.

Son sözüm olsun size “Aleyküm selâm” dostlar,
Allah selâmet versin, diyecek başka ne var?

İmâm-ı Gazâlî hazretleri, müctehid idi. Çok kitap yazdı. O kadar çok kitap yazdı ki, ömrüne bölününce bir güne 18 sayfa düşmektedir. Bağdat’ta Nizâmiyye Üniversitesinde müderris, yani profesör idi. Daha sonra, Şam’da ve Nişapur’da müderrislik yaptı. İhyâ ve Kimyâ-i Seâdet kitapları çok kıymetlidir.

Top­lan­tı­da 9 ki­şi var­dır.