... İlk sabah namazımı birlikte kıldıktan sonra annem, müşfik aferinlerle saçlarımı okşadı ve “Daha mektebe çok vakit var.” diye beni kendi yatağına yatırdı.

Uykum yoktu, anneme bakıyordum. Yeşil baş örtüsü başında olduğu hâlde, bir hayâl gibi hareket ederek Kur’ân-ı kerîmini aldı ve pencerenin kenarına, geniş sedire oturarak titrek, duygulu sesi ile tilâvete başladı.

Rûhumda bir sihirli akis bırakan bu güzel sesi dinleyerek, büyük yeşil baş örtüsünün altında güzel çehresini görerek ve yavaş yavaş sallanan başını seyrederek dalıyordum. Annemi bir meleğe benzetiyordum. Bu tahayyülle, Kur’ân okuyan annemi seyrederken dalıverdim...

Ömer Seyfeddin (İlk Namaz)

Hazret-i Ali, Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” amcası olan Ebû Tâlib’in oğlu idi. islâm halîfelerinin ve Cennetle müjdelenen 10 kişinin dördüncüsüdür. Hicretten 23 yıl önce Mekke’de doğdu. 10 yaşında iken, iman etti. Bütün savaşlarda kahramanlıklar gösterdi. Yalnız Uhud Savaşı’nda, 16 yerinden yaralandı. Hicrî 35 yılının Zilhicce ayında halîfe oldu. 40. yılın Ramazan ayının 17. Cuma günü sabah namazına giderken, Abdürrahmân ibni Mülcem isminde bir hâricî tarafından kılıçla alnına vurularak şehit edildi. (24 Ocak 660) Kabri, Kûfe’de yani Necef denilen yerdedir.

Peygamber aleyhisselâmın damadıdır. Ehl-i Beytin de birincisidir. Buğday benizli, uzun gerdanlı, güler yüzlü, iri ve siyah gözlü, geniş göğüslü, iri yapılı idi. Sakalı sık idi. Son zamanlarında saçı ve sakalı pamuk gibi beyaz olmuştu.