Ahmed Yesevî “rahmetullahi aleyh” hazretleri 63 yaşına gelmişti. O, çocukluğundan itibaren, Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem” efendimizin yoluna yapışmakta hiç gevşeklik göstermedi. Resûlullah efendimizin ahirete teşrif buyurduğu yıldan fazla yeryüzünde bulunmayı kendilerine münasip görmediler. Bu sebeple dergâhın bahçesine derin bir yer kazdırıp içini kerpiçle ördürdü. Hazırlıklar tamamlanınca talebelerini dergâhın avlusunda toplayıp buyurdu ki:

“Ey gönül dostları! Allahü teâlânın en sevgili kulu olan Peygamber efendimiz 63 yaşında bu dünyadan ayrıldı. Ben de şimdi 63 yaşındayım. Artık şu gördüğünüz çilehâneye çekilecek, ömrümün kalan günlerini bu hücrede tamamlayacağım...”

Talebelerinin gözleri yaşlı olarak; “Ey sultanımız bizim hâlimiz nice olur?” sözlerine karşı; “Sizi Allahü teâlâya emânet ediyorum.” dedikten sonra merdivenle çilehâneye indi.

Ahmed Yesevî “rahmetullahi aleyh” hazretleri mezar misâli olan o yerde, vefât edinceye kadar, devamlı ibâdet, tâat ve Allahü teâlâyı zikretmekle meşgûl oldu. Talebelerine ilim öğretmeye orada da devam etti. Kendisini vefât etmiş, kabre konmuş şekilde hissederek, bambaşka bir huşû, bağlılık ve teslimiyetle ibâdetlerini yaptı. Burada evliyâlık yolundaki makam ve dereceleri kat kat arttı. Ömrünün kalan yarısını orada ibâdetle geçirdi.

TRAFİK FIKRALARI
Kırmızı ışıkta durduğum anda, yanımdan iki motosikletli çok hızlı ve tek tekerlek üzerinde geçti. Ben ağzım açık onlara bakarken, yanıma yaklaşan 112 ambulansından doktor camı açıp, bana dedi ki:
“Gördün mü bizim müşterileri?..”

∞  ∞   ∞

Kardeşime araba kullanmayı öğretiyorum. Çok hevesli. Bana ne derse beğenirsiniz:
- Abi, aslında çok kolay. Aynı bilgisayar oyunu gibi.
- Evet aynen öyle. Ama tek canın var değil mi?..