Hem kışı severim, hem de karını,
Yine kış ayları, geldi ha geldi.
Üç beş ay göremez, insan yazını,
Sabretmesini, bildi ha bildi.

Kış ayları tipi, boran, kar olur,
Yüksek dağlar, üzerine yığılır,
Nisan, Mayıs aylarına da kalır,
Mayıs da karları, sildi ha sildi.

Karlar eriyince, ilkbahar gelir,
Çimenler yeşerir, güller gül verir,
Bir gül koklayanlar, çok neşelenir,
İnsanların yüzü, güldü ha güldü.

Mayıs aylarında, yeşillik başlar,
Dallara konarlar, ötüşür kuşlar,
Güller gül açmaya, mevsimi açar,
Gülünü insana, verdi ha verdi.

Şair Hüseyin de, baharı yazı,
Dört mevsimi sevmiş, hepsinden razı,
Mayısta yaylada, gelini kızı,
Bir de sürüleri, gördü ha gördü.

Hüseyin Erdoğan

        Bir süs bitkisi olan ve Osmanlı Devleti'nde bir devre adını veren lâlenin, asıl vatanının Orta Asya olduğu ve Türkler tarafından Anadolu'ya getirildiği biliniyor. 
        Avrupalılar lâleyi ilk önce bir çeşit zambak sanmışlar ve öyle isimlendirmişlerdir. 17. yüzyıl sonlarından itibaren lâleye karşı olan ilginin olağanüstü artışı, ünlü soğanları elde etme isteği, bazı nâdir lâle soğanlarının fiyatlarının olağanüstü artmasına sebep olmuştur. Bundan dolayı Osmanlı Devleti 1725 yılında lâle için satış fiyatı tesbit etmiştir. O devirde, 800 çeşit lâlenin her birinin ayrı ayrı adı vardı.
        Lâlenin, Anadolu'dan ilk yolculuğu Viyana'ya olmuştur. Oradan Hollanda'ya ve ardından da Kanada'ya geçmesiyle, lâle, bütün dünyada tanınır hâle gelmiştir. 1 Mayıs'ta Ankara-Sincan'da Lâle Şenliği, Bursa'da da, 1-3 Mayıs tarihlerinde 1. Uluslararası Bursa Lâle Festivali düzenlenmiştir. Bu festivale, Hollanda, Kanada ve Japonya katıldı. Festival süresince, bu çok farklı kültürlerin kaynaşmasına katkıda bulunan lâle, güzelliği ve zarâfeti ile, insanlar ve kültürler arasında bir köprü vazifesi görmeye devam ediyor. 
        Soğanlı ve otsu bir bitki olan lâlenin, Türkiye'de 14, dünyada 2000'den fazla değişik türünün olduğu biliniyor.