İslâmiyet, bütün fen kollarında, ilim ve ahlâk üzerinde, her çeşit çalışmayı ehemmiyetle emretmektedir. Bunlara çalışmak, farz-ı kifâye olduğu, kitaplarda yazılıdır. Hatta, bir İslâm şehrinde, fennin yeni bulduğu bir âlet, bir vâsıta yapılmayıp da, bu yüzden bir Müslüman zarar görürse, o şehrin idârecilerini, âmirlerini, İslâmiyet mesûl tutmaktadır. Hadîs-i şerîfte; “Oğullarınıza yüzmek ve ok atmak öğretiniz! Kadınların, evinde iplik eğirmesi ne güzel eğlencedir.” buyuruldu. Bu hadîs-i şerîf, harp için lâzım olan her çeşit bilgi ve âleti edinmeyi, hiç boş durmamayı ve faydalı eğlenceleri emretmektedir.

Tam İlmihâl Seâdet-i Ebediyye S: 25

Havuç dünyanın hemen her ülkesinde en çok tanınan sebzelerden biridir. Asırlardır biliniyor. İspanya’ya 7. yy’da Araplar tarafından getirilmiş. Avrupa mutfaklarına ancak 19. yy’dan sonra girebilmiştir.

Rejim için ideal bir sebze. 100 gramında sadece 40 kalori var. Mineral tuzlar, şeker, fosfor, kalsiyum, sodyum, potasyum, magnezyum, demir ve başta A olmak üzere B, C ve E vitaminleri, bol miktarda karaten ve karotin esansı içerdigi için, tek başına bedenimizin günlük ihtiyaçlarını karşılayabiliyor.

Havuç, görme bozuklukları, baş dönmesi, düşük tansiyon, bitkinlik gibi rahatsızlıkları iyileştirip, bronşları açan, kuru öksürüğü kesen ve bağırsakları yumuşatan bir sebze.

Haftada 5 kere yendiği takdirde kadınlarda kalp krizini, felç tehlikesini yüzde 68 oranında azaltıyor, günde 2 havuç ise kandaki kolesterolü yüzde 10 oranında düşürüyor. Yapısındaki Beta-Karotin de gözleri yaşlılığın getirdiği görme zayıflığından koruyor ve bağışıklık sistemini kuvvetlendiriyor.

Havucun bütün vitamini kabuğunda bulunuyor. Havuçlar kirli olsa bile kabuğunu soymamak gerekir. Havucun kabuğunu soymak yerine musluğun altında hafifçe fırçalamak yeterlidir. Türkiye havuç üretiminin yüzde 60’ı Beypazarı ilçesinde yapılmaktadır.