Oğlum Hasan! Üç aydır ki, mektubunu almadım,
Gece, gündüz hayır duânızdan geri kalmadım.
         Sen onbaşı olmuş idin, Akşehir'den giderken,
         "Çavuş oldum." diye yazdın tabur cenge girerken.
Zafer için her cengine yedi hatim adadım,
Allah korur ocağımda sensin kolum kanadım.
         Yaradanım sana nasip etmiş ise şehâdet,
         Odur kulluk Hakka, vatan-millet için ne devlet.
İmam dedi; “Dobruca'da  ulu şanlı cenk olmuş,
Düşmanların siperleri baştan başa leş dolmuş.
         Derelerden, tepelerden seller gibi kan  akmış,
         Korkak düşman, geri kaçmış toplarını bırakmış.”
Sen o kanlı derelerden topladığın sümbülü,
Yolla taksın yavukluna ziynet bulsun kâkülü.
         Geçen gece ben bu  cengin  rüyâsını görmüştüm,
         Sevincimden ağlayarak hayır  diye yormuştum.
Plevne'de yatan şehit baban eve gelmişti,
“Hasan gazi oldu.” diye bana müjde  vermişti.
         Sonra gördüm sağ elinde yükselmişti bir bayrak,
         Din hasmının kal'asına dikilmişti o sancak.
O sancak ki, Osmancığın şanlı namus gömleği,
Cana minnet bilin anın uğurunda ölmeği.
         Sen düşünme millet bize canı gibi bakıyor,
         Bolluk şükür, zad zahire her taraftan akıyor.
Eğer: “Köyde ölen kalan var mı?" diye sorarsan,
Konu-komşu, eşi-dostu hatırlayıp  anarsan.
         Muhtargilin Ahmed şehid olmuş, haber geldi dün,
         Şenlik oldu, mevlüd oldu, düğün oldu bütün gün.
Köy giyindi kuşandı hep namazgâha gittiler,
O şehidin Rahmetullah duâsını ettiler.
         Yeri belli olmak için mezarını kazdılar,
         Bir taş dikip: “Ahmed şehid oldu.” diye yazdılar.
Kurban kesip hatm-i şerîf indirildi hep ona,
Gönderildi onun gökte uçan şanlı rûhuna...
Yahya Kemal Beyatlı