Allahü teâlâ, Ramazan ayında gündüzleri oruç tutmayı emretmiştir. Allahü teâlâ, bu emri sebepsiz vermemiştir. Oruç, insanlara hem maddî, hem de manevî faydalar sağlar. Bütün bir sene, çeşitli yemekleri eritmek için, yorulan insan midesi ve bağırsakları, senede bir ay dinlenerek sağlığını korumuş olur. Bu maddî faydasıdır. Manevî faydası da şudur: Oruç tutan bir insan, aç kalmış bir insanın çektiği ızdırabı, bizzat hissederek fakir insanlara yardım etmek ihtiyacını duyar. Bu da, insanların birbirlerine yardım etmelerine sebep olur. Birbirlerine yardım eden insan topluluğu arasında ise çekişmeler olmaz. Bundan başka, Allahü teâlânın emrini yerine getirmek için gündüzleri bir ay oruç tutan bir Müslüman, Allahü teâlânın başka emirlerini yapmaya da alışır.

Muhammed Bâkır Hazretleri, Ehl-i beytten Hazret-i Hüseyin’in torunudur ve büyük âlimlerdendir.

Birgün, Eshâb-ı kirâmdan Hazret-i Câbir’in yanına gitti. Hazret-i Câbir’in gözleri görmez olmuştu. Muhammed Bâkır’ın selâmını aldıktan sonra sordu:

- Sen kimsin?

- Muhammed bin Ali bin Hüseyin’im.

- Ey Resûlullahın torunu yanıma gel!

Müsafeha yaptıktan sonra dedi ki:

- Resûlullah bana buyurdu ki: “Ey Câbir! Sen benim oğullarımdan birini görüp konuşuncaya kadar yaşarsın. Oğlumun adı Muhammed bin Ali bin Hüseyin’dir. Allahü teâlâ ona, nur ve hikmet verecektir.

Ona benden selâm söyle!”

Hazret-i Câbir, emanet olan selâmı sahibine ulaştırdıktan bir müddet sonra vefât etti.

(İslâm Âlimleri Ansiklopedisi: 2/307)