İstanbul’dan geldiğimi öğrenince ikinci bir itibar gösterir; neredeyse toparlanıp hürmeten ayağa kalkarlardı.

Birgün Şam’ın meşhur Hamidiye Çarşısında geziyordum. Biri; “Akmışa İstanbulî (İstanbul kumaşları)” diye bağırarak malını satıyordu. “İstanbul kumaşı mı satıyorsunuz?” diye sordum. Adamcağız izah etti. İstanbul kumaşları, İstanbul’a lâyık, yani fevkalâde güzel kumaşlar demekmiş. İstanbul malı değilmiş.

Kahire’de Ezher yakınındaki meşhur Fişâvî kahvesinde oturup kahve içiyorduk. Arkadaşlar aralarında birisinden bahsederken “Vallahi, eş-şahs İstanbulî” dediler. “Kimmiş bu İstanbullu şahıs?” diye merakla soracak oldum. Anladım ki, kibar, terbiyeli, kültürlü, şık kimselere böyle söylerlermiş.

Mısır’da, Suriye’de, Irak’ta annesinin, ya ninesinin, yahut ecdadının Türk asıllı olduğunu söyleyip övünenler az değildi.

Arap tarihçi, yazar ve gazetecileri, umumiyetle Türkleri seven, bilhassa Osmanlılara bağlı olan zatlardır. Aralarında tek tük ecnebi tesiriyle Arap milliyetçiliği batağına saplananları olmuştur. Bir Mısır dışişleri bakanının; “Osmanlı Devleti’nin yıkılışı ile tesbih tanesi gibi darmadağın olduk.” sözü çok manidardır.

Ürdünlü yaşlı bir zat; “Benim vaktiyle Osmanlı pasaportum vardı. Nereye gitsem selâm dururlardı. Şimdikini ciddiye alan yok.” diye dert yanmıştı. Bir başkası da; “Osmanlının yıkılmasından en çok biz Araplar zarar gördük. Vaktiyle Arap ülkelerinde ne hudut, ne gümrük, ne vize vardı. Şimdi bir Suriyeli, yanı başındaki Irak’a giremiyor.” demişti.

Suriye’de Arapların; “Osmanlı parası dünyayı alıyordu. Şimdikilerle çay bile içilemiyor.” dediklerini işitince, ihtiyar Cezayirlilerin Osmanlı paralarını muska diye boyunlarına taktıklarını hatırladım.

Prof. Dr. Ekrem Buğra Ekinci 20.05.2009

Bugün, 21 Haziran. Güneş, Yengeç (Seretan) Burcu'na girmiş ve yaz mevsimi başlamıştır. Yaz 94 gün sürer ve 22 Eylülde sona erer. Güneş bu burçta 31 gün kalıp, Temmuz'un 22. günü Arslan Burcu’na girecektir.