Kış günleri gidip, bahar gelince,
Açılır gafletten, gözü dağların.
Donanır, süslenir, gonca güllerle,
Geçmez bülbüllere, nazı dağların.

Gece gündüz, tesbîhledir işleri,
Allah, Allah söyler, dâim kuşları.
Göklere uzanmış, sanki başları,
Duâ kıblesine, yüzü dağların.

Kudretten, hepsine, hulle biçilir,
Hak rahmeti, üstlerine saçılır.
Türlü türlü, çiçekleri açılır,
Cennet-i âlâdır, yazı dağların.

Bakıp doyulmaz, yeşil alanlara,
Hidâyetler olur, Hakdan anlara.
Esen yeli, safâ verir canlara,
Miskü anber kokar, tozu dağların.

Bir yanda, zambaklar, bir yanda lâle,
Irmakları benzer, âb-ı zülâle.
Bütün kurtlar, kuşlar geliyor dile,
Şükür Hakka, dâim sözü dağların.

Yunanistan’ın Girit’i işgali ve Teselya’da çete savaşlarını başlatması üzerine,18 Nisan 1897’de Türk-Yunan savaşı başlamıştı. Mareşal Ethem Paşa kumandasındaki Türk ordusu, Yunanlıları hezimete uğrattı. 81 yaşındaki Abdulezel Paşanın bu savaştaki kahramanlığı Avrupa’da destanlaşmıştır. Savaşın sonunda Osmanlı Devleti lehine İstanbul’da sulh antlaşması yapıldı. Sultan Abdülhamid Hân, bu savaşı saraydan ilk defa telgrafla idare etmiştir.