Hoca eşeğe binmiş,
Köyüne gidiyormuş.
Aksilik ya, eşeğin,
Birden inadı tutmuş.

Nere çekse, tersine,
Gidiyor-koşuyormuş.
Azgın eşek bu hâlde,
Hocamızı çok yormuş.

O sırada bir yolcu,
Olanları gözlemiş.
Ve sonra da telâşla:
-Hocam nereye? demiş.

Adamın sözlerini,
Hoca mânâlı bulmuş.
Fakat elinde değil,
İşte olanlar olmuş.

Eşeğini okşayıp,
Adama gülümsemiş.
Ne yapsın böyle bir iş,
İlk kez başına gelmiş.

Sonra, adama dönmüş,
Eşeği zaptederek.
Demiş: “Her şey hâllolur,
Can evinden severek!

Bilirim inanırsın,
Benim gibi kadere.
Şimdilik gidiyorum,
Onun dediği yere!”

M. Halistin Kukul