Fare dişleriyle kesti fidanı,
Duymadı fidandan çıkan figânı,

Fidanın dibinden fırlayan yılan,
Zararlı fareye vermedi aman.

Bir kirpi ansızın çıktı meydana,
Batırdı okunu zâlim yılana.

Kirpiyi bir tilki eyledi helâk,
Can vermiş yatıyor, yerde kirpi bak.

Bir köpek tilkinin geldi yanına,
Yavaşça sokulup girdi kanına.

Orada gezinen kaplanın biri,
Cüssesi kocaman, dişleri iri;

Pençesi köpeği böldü ikiye,
Kim demiş bir zulüm devamlı diye.

Avcının okuyla kıvrandı kaplan,
Avcı derisini yüzdüğü zaman,

Bir atlı gelerek istedi postu,
Elinde bir kılıç; atlının dostu.

Atlı, bir lahzada indi atından,
Avcı, oluverdi tatlı canından.

Postu terkisine koyup giderken,
“İşte çalışmadan kazandım.” derken,

Atının ayağı değdi bir taşa,
Başı parçalandı bak, baştanbaşa.

Dârülfünun’da (İstanbul Üniversitesi’nde) devletler hukuku müderrisi (profesörü) Ermeni asıllı Şahbaz Efendinin hanımında genç yaşta bir ur teşekkül etmiş ve tedavisi kabil olmamıştı.

Şahbaz Efendi, ikinci bir evlilik yapmaya teşebbüs etti. Bunun için patrikhaneye müracaatta bulundu. Bunun katiyen caiz olmadığını söyleyen patriğe; “Ben zevcemi seviyorum. Onu boşarsam bir daha evlenemez, sefâlete düşer.” dediyse de, müspet cevap alamadı. Üzüntü ile oradan ayrılırken arkasından yetişen bir papaz; “Arkadaş, sen aptal mısın? Bir metres tutsana!” deyince, Şahbaz Efendi hışımla; “Ben dindar bir adamım. Sen bana zinayı tavsiye ediyorsun. Ne biçim papazsın?” diye kükredi. Ardından Müslümanlığı seçerek Ali adını aldı. İslâm hukuku ile, Avrupa hukukunu mukayese eden kitaplar yazdı. 1898’de vefât etti.

Prof. Dr. Ekrem Buğra Ekinci

19 m