Anasına demeden,
Keloğlan çıkmış evden.

Geze geze iz bula,
Keloğlan düşmüş yola.

Bir dev görmüş şaşırmış,
Kaf dağını aşırmış.

Düşünceli yürürken,
Bir ses duymuş inceden.

Bir cadıymış bağıran,
Fena korkmuş keloğlan.

Oradan kaçamamış,
Cadıya yakalanmış.

Orada kazan varmış,
Ve kazana atılmış.

Yakmış kazan altını,
Kapatmış kapağını.

Su başlar ısınmaya,
Keloğlanı yakmaya.

Kel kafasına vurmuş,
Oturup plân kurmuş.

Saç baş yolmuş o ara,
Cadı uyur bir ara.

Ona bir fırsat doğmuş,
Hemen elini koymuş.

Tutunup kenarından,
Çıkmış o an kazandan.

Küçük bir kuzu bulmuş,
Onu kazana koymuş.

Cadı uyanır birden,
Haberi yok gidenden.

Kendi kendine demiş,
Keloğlan lezzetliymiş.

Fakat birden irkilmiş,
Yan tarafa devrilmiş.

Görmüş bir kuzu başı,
Gözünden dökmüş yaşı.

Meğer kuzuyu yemiş,
Bunu fark edememiş.

Sinirlenmiş hırsından,
Ve uzaklaşmış ordan.

Araştırmış her yanı,
Ve görmüş keloğlanı.

Keloğlan da saklanmış,
Cadı gafil avlanmış.

Hızını alamamış,
Düşerek parçalanmış.

Rüyada olmuş bunlar,
Duymayanlar duysunlar.

Bir sene, Hızır Günleri (Yeşil Mevsim) ve Kasım Günleri olmak üzere ikiye ayrılır. Mayıs ayının 6'sında Hızır Günleri ile yaz başlar ve 186 gün sürerek, 7 Kasım’da sona erer. Kasım Günleri de, Kasım ayının 8'inde başlar, Şubat ayının 29 çektiği yıllarda 180 gün, diğer yıllarda ise 179 gün sürer. Hızır Günleri yaz devresini, Kasım Günleri de kış devresini gösterir. Kasım Günleri’nin başlamasından birkaç gün sonra gelen, Pastırma Yazı denilen sıcak günlerin sonunda, havalar iyice soğumaya başlar.