ŞİİR - KIYAMET ALÂMETLERİ

Bugünkü şaşkın hâlleri; eylemişti, Resûl beyan,
Demişti: (Birgün gelecek; garip olur bana uyan.
Her evde çalgı çalınır; işitilmez olur ezan,
Âlim bulunmaz bir yerde; cahillere kalır meydan!
Müminler, olur zavallı; kâfirler sanki Süleyman,
Kadına uyar her erkek; olur evde hakim, zenan,
Yüksek binalar yapılır; kelp dişi gibi apartman,
Yolculuk süratli olur; uzaklık kalkar aradan.
Zekâ, çok şey bulursa da; gaflet, gitmez insanlardan,
Birgivî kitapta yazdı, eyledi çok hadîs beyan:
Kıyâmet alâmetleri, çıkar, birbiri ardından,
Alâmetlerin meşhuru, sarhoş olur, pek çok kesan.
Âlim diye tanıtılır, dinden haberi olmayan,
Zalime ikram olunur, kurtulmak için belâdan.
Hayasızlık pek çoğalır, deyyuslara kalır meydan,
İnsanların en alçağı, Moskova’da okur ferman.
Herkes kendin âlim sanır, Müslümana denir nadan,
Doğru konuşan azalır, yalancı söyler durmadan,
Çok medh edilen kimsede, bir zerre bulunmaz îman,
Erkekler de kadın gibi, ipek giyer, sıkılmadan.
Gına, zina sanat olup, kız yerine geçer oğlan,
Kadınlar dar libas giyer, hep açılır baldır, gerdan.
Fitne kaplar her tarafı, adam öldürülür yoktan,
Bidat yayılır her yere, kalmaz sünnetlere uyan.
Deccal gibi vicdansızlar, uydururlar binbir yalan,
Bir kimse doğru söylerse, saldırırlar her taraftan.
Erkekler dinini bilmez, taşkınlık eder çok nisvan,
Emr-i maruf unutulur, fısk emreder şaklaban.
İslâmiyet kötülenir, haram işlenir her yandan,
Müslümanlık lafta kalır, ses için dinlenir Kur’ân.
Mümine gerici denir, kayırılır mürted olan,
Bunların hepsi muhakkak, olur kıyâmet kopmadan...

(Ehl-i Sünnet Kasîdesi’nden)