Untitled Document

ŞİİR - ÇOCUKLAR

  

Sevgi dalıdır,
Oğul balıdır,
Gonca gülüdür,
Açar çocuklar.

Hakka dayanır,
Nura boyanır,
Çabuk uyanır,
Koşar çocuklar.

Huyu yumuşak,
Gelecek kuşak,
Açınca başak,
Şaşar çocuklar.

Şekerden tatlı,
Sanki kanatlı,
Bazan inatlı,
Yaşar çocuklar.

Zikreder ağlar,
Gönlünü dağlar,
Su gibi çağlar,
İçer çocuklar.

Evin zineti,
Gönül serveti,
Rabbin nimeti,
Beşer çocuklar.

Temizdir hepsi,
Nazik yapısı,
Çiçek kokusu,
Saçar çocuklar.

Şirin hâlleri,
Şakır dilleri,
Yumak elleri,
Seçer çocuklar.

Asla küsmezler,
Ümit kesmezler,
Ağlar susmazlar,
Taşar çocuklar.

Gece gezmezler,
Yalan demezler,
Haram yemezler,
Kaçar çocuklar.

Temizdir özü,
Tatlıdır sözü,
Çekilir nazı
Geçer çocuklar.

Tomurcuk güldür,
Hepsi ömürdür,
Öten bülbüldür,
Uçar çocuklar.

Gül gibi açar,
Sevgiyle uçar,
Neşeler saçar,
Coşar çocuklar.

Mustafa Yeşil

HİKÂYE - SULANAN FİDAN

Yeni evli bir çift vardı. Evliliklerinin daha ilk aylarında, bu işin hiç de hayal ettikleri gibi olmadığını anlayıvermişlerdi.


Aslında birbirlerini sevmiyor değillerdi. Ama şimdilerde, küçük bir söz, ufak bir hadise aralarında orta çaplı bir kavganın çıkmasına yetiyordu.


Bir akşam oturup, ilişkilerini gözden geçirmeye karar verdiler. Her ikisi de, boşanmayı istememekle beraber, işlerin böyle gitmeyeceğinin farkındaydılar.


Erkek, “Aklıma bir fikir geldi” dedi. “Bahçeye bir ağaç dikelim ve eğer bu ağaç üç ay içinde kurursa boşanalım. Kurumaz da büyürse bunu bir daha aklımızdan geçirmeyelim. Bu süre içinde de ayrı ayrı odalarda kalalım.”


Bu ilginç fikir hanımının da hoşuna gitti. Ertesi gün gidip bir meyve fidani aldılar ve birlikte bahçeye diktiler. Aradan bir ay geçti. Bir gece bahçede karşılaştılar. Her ikisinin de elinde içi su dolu birer bidon vardı...



Erkek : Nasuh - Kız : Nilgün  - Yemek : Yayla çorbası, Güveç, Ayran, Üzüm



Featured Image 01