Asr-ı saadette Müslüman olan Amr’ın kızı Hansa, çok beliğ konuşurdu. Konuşmaları cihat üzerine olurdu. Kadsiye Gazası’ndan önce, cihada hazırlanan dört oğluna da şöyle nasihat etti:

“Benim kahraman yavrularım! Yemin ederim ki sizler Müslüman anne ve babanın çocuklarısınız. Ben zorla değil kendi isteğimle İslâmı kabul ettim. Kendi arzumla hicret ettim. Sizler tertemiz maziye sahipsiniz. Bu gazada, cesaretle, din düşmanlarına ilk ve en önde hücum eden sizler olmalısınız! Bu gaza emri, Allahü teâlânın ve Resûlünündür!”

Hazret-i Hansa böyle diyerek çocuklarını ayrı ayrı kucakladı ve, “Ya İslâmın zafer bayrağını Kadsiye’de dalgalandıracaksınız veya cihat ederek şehit olduğunuzu duyayım!”

Hazret-i Hansa hasta yatağında iken zafer haberi ve 4 oğlunun da şehit oldukları haberi geldi. İslâmın bir zaferi için 4 oğlunun şehit ve kendisinin de şehit anası olmasına sevinerek bundan dolayı çok şükretti. Bu hareketinden dolayı Peygamber efendimizin duâlarına da mazhar oldu.

Osmanlıların Avrupa’da ilerlemelerinden sonra, sıranın kendilerine geldiğini anlayan Macar Kralı, öteki Avrupa devletlerinden yardım istedi. Bunun üzerine Fransa, İngiltere, Almanya ve diğer ülkelerin askerleri Macaristan’da toplandılar. Bu ordu, Türkleri Avrupa’dan çıkarmak için harekete geçti. Geçtikleri yerlerdeki halka zulmederek ilerleyen Haçlılar, Niğbolu Kalesi’ni kuşattılar. Yıldırım Bayezid Hân, bunu duyunca ordusunun başında hemen harekete geçti.

Kaledeki Türk askerleri çok azdı. Ancak kale komutanı Doğan Bey, çok değerli bir komutandı. Kaleyi teslim etmeyerek Yıldırım Bayezid’e zaman kazandırdı. Osmanlı Ordusu kısa zamanda Niğbolu önlerine geldi. Burada 25 Eylül 1396 günü tarihin en büyük meydan savaşlarından biri yapıldı. Haçlı ordusu yenildi. Bu savaşta Haçlılar 100-120 bin, Osmanlılar ise, 60-70 bin kişi idiler.