Kızı Ayşe Osmanoğlu babasını şöyle anlatıyor:
  "Alışkanlığı, erken yatıp erken kalkmaktı. Sabah güneş doğmadan evvel kalkıp hamam gider, banyosunu alırdı. Hamamın dış bölümünde oturmak için bir sedir yaptırmıştı. Orada oturup giyinir, sabah namazını oracıkta kılar, sonra kahvaltısını ederdi.
  Hastalığından sonra, sinameki tozunu toz şekerle karışık olarak alırdı. Yarım bardak sütü maden suyu ile karıştırıp içerdi.Bundan sonra kahve ve sigarasını içer, sonra Harem Dairesi'ne geçer, oradan Selâmlığa çıkar, masasının başına oturup Başkâtip Paşayı isterdi.
  Burada tahminen saat 11'e kadar resmî işlerle uğraşırdı. Yemek hazır olunca Harem'e geçer, annemle beraber yemeğe otururdu. Yemekten sonra yatak odasındaki şezlonga uzanıp 15-20 dakika dinlenir, kalkınca sabahtan kalan işlerini görmek üzere Selâmlık Dairesi'ne geçer, çalışmaya başlardı. Öğleden sonraki bu çalışma sırasında Başkâtibi yahut İkinci Kâtibi, vükelâdan bazılarını kabul ederdi. Bu çalışma akşamlara kadar devam ederdi.
  Pek yorgunluk duyduğu veya işleri hafif olduğu zaman Harem'e gelir, işte o zaman ailesinden kimleri isterse onlarla görüşürdü. Bazen bizleri de huzuruna celbederdi.
(Devamı yarın)

Sultan II. Abdülhamid Hâna hal’ini tebliğ edecek heyetin seçiminde, İttihatçılar, ihânete varan bir hata işlediler. Seçilen heyet, Ayan meclisinden Ermeni Aram ve Bahriye Feriki Ârif Hikmet, Selânik mebûsu Yahudi Emânuel Karasu ve Arnavut Esad Toptanî’den meydana geliyordu. Ermeni Aram’ın düşmanlığı, Abdülhamid Hânın Anadolu’da bir Ermenistan kurdurtmamış olmasıdır.

Yahudi Emânuel Karasu, Türk düşmanlığı ile meşhurdur. Arnavut Esâd Toptanî padişahın eski yâverlerindendi. Efendisinden sonra Türkiye’ye de ihânet etmiş bir hâindir.