Peygamber efendimiz, hazret-i Ali’ye buyurdular ki: Yâ Ali! şu 5 şeyi yapmadan yatma!

1. Kur’ân-ı kerîmin hepsini okumadan,


2. 4000 dirhem sadaka vermeden,


3. Kâbe’yi ziyaret etmeden,


4. Cennette yerini hazırlamadan,


5. Küs olduğun biriyle barışmadan.

Hazret-i Ali; “Yâ Resûlallah! Bu nasıl olur?” diye sorunca, buyurdular ki:

1. 3 İhlâs okumak, Kur’ân-ı kerîmi hatmetmek gibidir.


2. 4 Fâtiha okumak, 4000 dirhem sadaka vermeye eşittir.


3. 10 defa; “Lâ ilâhe illallah vahdehu lâ-şerîke-leh lehül- mülkü ve lehül hamdü yuhyî ve yümît ve hüve alâ külli şey’in kadîr.” demen de Kâbe’yi ziyarete eşittir.


4. 10 defa; “Lâ havle velâ kuvvete illâ billâhil’aliyyil’azîm.” demen, Cennette yerini hazırlamana vesîledir.


5. 10 defa; “Estağfirullahel’azîm ellezî lâ ilâhe illâ hu el-hayyel kayyûm ve etubü ileyh.” demen, dargın ve husûmetli olduğun insanlarla barışmış derecesinde mükâfata vesiledir.

Osmanlı Devleti’nde, anayasa özelliğindeki Kânûn-i Esâsî’nin Sultan II. Abdülhamid Hânın emriyle 28 kişilik bir heyet tarafından hazırlanıp, 23 Aralık 1876’da kabul ve ilân edilmesinden sonra, 1877 yılının başında ilk mebus (milletvekili) seçimleri yapıldı. Kânûn-i Esâsî’ye göre Meclis-i Umumî; padişah tarafından tayin edilen 40 üyelik bir Âyân Meclisi ile her 50 000 kişi için bir üye olmak üzere halk tarafından seçilen Meclis-i Mebûsan’dan meydana geliyordu.

Meclis-i Mebûsan ve Âyân Meclisi’nden meydana gelen Meclis-i Umumî, 20 Mart 1877’de Dolmabahçe Sarayı’nın muâyede (bayramlaşma) salonunda padişahın konuşmasıyla açıldı.