Palandöken dumanlı, Aziziye kızıl kan,
Ahâli boğazlanmış yerde yatan yüzbin can.

Mecidiye kan kusar, Firdevs oğlu yaralı,
Türk milleti olmadı böyle bahtı karalı.

Mukaddesat çiğnenmiş, mefhumlar silinmekte,
Soy kırımı başlamış, Türk soyu erimekte.

Kimi tandırda yanmış, kimisi de ocakta,
Bebekler süngülenmiş, anasıyla kucakta.

Yaralar hâlâ taze, bugün yine kanıyor,
Soysuz Ermeni yine, durmadan can alıyor.

Kız-gelin süngülenmiş, direklere çakılmış,
İffet namus kirlenmiş, evi barkı yıkılmış.

Türk’e barbar diyenler gelin vahşeti görün!
İnsafınız var ise, şu ateşi söndürün.

Moskoftan, Ermeniye, yoktur bizim zorumuz,
Dosta dostuz, düşmana, amansızdır ordumuz.

Millî Mücadele’nin devam ettiği yıllarda, Millî Eğitim Bakanlığı, İstiklâl Marşı için bir yarışma açtı ve birinciye para verileceğini ilân etti. Bu yarışmaya 724 şair katıldı. Gelen şiirler incelenince hiçbirinin isteğe uygun olmadığı görüldü. Bunun üzerine İstiklâl Marşı’nın sözleri, doğrudan doğruya ve para verilmemek şartıyla kabul eden Mehmet Akif’e ısmarlandı.

Millet Meclisi üyeleri, 12 Mart 1921’de, İstiklâl Marşı’nı Milli Eğitim Bakanı Suphi Tan-rıöver’den dinledi ve alkışlar arasında kabul etti. Aynı zamanda; 12 Mart tarihi, 2007 yılında TBMM tarafından, İstiklal Marşı'nın Kabul Edilişi ve Mehmet Akif Ersoy'u Anma Günü olarak kabul edildi.