Ahmed Yesevî hazretleri daha çocukluğundan itibaren Resûlullah efendimizin sünnetine uymaya çalışmıştır. 63 yaşına geldiği zaman Peygamber efendimizin bu yaşta vefât ettiğini düşünerek yeryüzünde yaşamayı uygun görmedi. Yer altında bir oda yaptırdı. Talebelerine de vefât edinceye kadar yaşadığı bu odada ders verdi. 63 sene de yer altındaki bu odada yaşamıştır.

Talebelerinden Seyyid Mensur Ata hazretleri hocasının yer altındaki hücresini görünce, önce çok üzüldü. “Bu dar yerde çok sıkıntılı bir hâldedir.” diye kalbinden geçirdi. Bu düşüncede iken birdenbire oranın çok geniş bir bahçe olduğunu gördü. Bu hâli görünce kendi kendine şöyle dedi:

“Allahü teâlâ evliyâsına sıkıntı çektirmez. Bu büyük zatlar görünüşte çok acı çektikleri zannedilen bu sıkıntılardan çok zevk alırlar. Allahü teâlâ bu mübarek velî kulu için daracık bir hücreyi çok geniş bir yer yapar.”

(İslâm Âlimleri Ansiklopedisi: 6/105)

Maraş, İstiklâl Savaşı’nda, din, vatan ve namus mücadelesini kahramanca yapan şehirlerimizden biridir.

Fransız işgalindeki Maraş’ta, 30 Ekim 1919 Cuma günü, Fransız askerlerinin kadınlara saldırdıklarını gören Sütçü İmâm, tabancasına sarılarak birkaçını yere sermiş, diğerleri de kaçmışlardı. Bu hâdiseden sonra Maraş, ayağa kalkmış ve mücadele alevlenmişti. Bu mücadele, 12 Şubat 1920’de düşmanın Maraş’tan sürülmesine kadar devam etti. TBMM 7 Şubat 1973’te Maraş’a “Kahramanlık” unvanı verdi.

Yirmi iki günde tuttu sözünü,
Saldırdı kırpmadan iki gözünü,
Toprağımdan sildi düşman izini,
Küfrü kızıl kanda boğdu Maraşlı.

Maraş’ın işgali acı haberdi,
Çıktı Sütçü İmam işaret verdi,
Düşmanın leşini yerlere serdi,
Büyük rahmet oldu yağdı Maraşlı.

Ölür yine vermez bir avuç toprak,
Ahdi var düşmana mezar kazacak,
Silahı baltadır, değnek ve nacak,
Hasmını bunlarla, dövdü Maraşlı.

Silah gücü ile Bayrak iner mi?
İman gücü olan geri döner mi?
Fransız askeri Türkü yener mi?
Doğarken kahraman doğdu Maraşlı.

Şehit verdi ama, yendi düşmanı,
Gâzi madalyası onun nişanı,
Tarihlere geçti yükseldi şanı,
Haçlı sürüsünü kovdu Maraşlı.