İhtiyar bir adam, her gün boynuna dayadığı kalın sopanın iki ucuna asılı testilerle dereden su taşırmış evine. Bu testilerden birinin yan kısmında çatlak varmış. Eve varıncaya kadar suyun yarısı damlaya damlaya dökülürmüş. Diğer testi ise hiç kusursuzmuş.

Adam evine vardığında sadece 1,5 testi su kalırmış. Tabii ki kusursuz testi, vazifesini mükemmel yaptığı için çok gururlanıyormuş. Kusurlu testi, çok utanıyor ve üzülüyormuş...

İki yıl sonra birgün çatlak testi, adama demiş ki:

- Kendimden utanıyorum. Yanımdaki çatlak sebebiyle, suların yarısı eve gidene kadar akıp boşa gidiyor.

Adam gülümseyerek testiye demiş ki:

- Göremedin mi hiç? Yolun senin tarafında olan kısmı çiçeklerle dolu. Fakat diğer testinin tarafında hiç çiçek yok. Ben başından beri senin çatlağını biliyordum. Senin tarafına çiçek tohumları ektim. Ve her gün o yolda ben su taşırken, sen onları suladın. İki senedir o güzel çiçekleri toplayıp, evimi süslüyorum. Senin o çatlağın olmasaydı, evime böyle güzellik ve zarâfet veremeyecektim...

Birinci Cihan Harbi’nden yaralı ve yorgun çıkan Türkiye’nin toprakları düşman kuvvetlerince paylaşılmıştır. İşte bu günlerde 28 Mart 1920’de, Gaziantep’in yiğit evlâdı Şahin Bey, Antep’e girmek isteyen koskoca Fransız ordusuna karşı çok az sayıdaki arkadaşları ile, silaha sarılıp dövüşürken şehit düştüler. O gün düşman askeri ancak Şahin Beyin cenazesine basarak Antep’e girdi. Antep’in yakın tarihimize şan veren savunma destanı da o gün başladı. Nice yiğit harman oldu. Dağlar seda verdi; yer gök inledi.

Koca yıl süren çetin boğuşmadan sonra, Fransız askeri gayrı Antep’te duramazdı. Antep müdafaası sonunda, 25 Aralık 1921’de Kale’ye ay yıldızlı bayrak yeniden çekildi.

Ve çok sürmedi. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde, Antep’e “Gazi” ünvanını veren kanun kabul edildi.