Ahîlik, 13. asırda Türkistan, Anadolu ve Balkanlar'da yaşayan Türklerin sanat ve meslek alanında yetişmelerini, ahlâken gelişmelerini sağlayan bir teşkilâttır. Ahîliğin bazı hasletleri:
- İyi huylu ve güzel ahlâklı olmak.
- İşinde, hayatında doğru ve güvenilir olmak.
- Yalan söylememek.
- Ahdinde, sözünde ve sevgisinde vefâlı olmak.
- Şefkatli, merhametli, adaletli, faziletli, iffetli, dürüst olmak.
- İkram ve kerem sahibi olmak.
- Alçak gönüllü olmak, büyüklük ve gururdan kaçınmak.
- Küçüklere sevgi, büyüklere karşı edepli ve saygılı olmak.
- Dost ve arkadaşlarına tatlı sözlü, samimi, güler yüzlü ve güvenilir olmak.
- Herkese iyilik yapmak.
- Yaptığı iyiliği başa kakmamak.
- İnsanların işlerini içten, gönülden ve güler yüzle yapmak.
- Hakka, hukuka, hakkâniyete riâyet etmek.
- Komşunun ezâ ve câhilliğine katlanmak.
- Kötü söz ve hakâretlerden sakınmak.
- Kin, haset ve gıybetten kaçınmak.
- İyilerle dost olup, kötülerden uzak durmak.
- Aza kanaat, çoğa da şükretmek.
- Hatâ ve kusurları daima kendi nefsinde aramak.
- Fakirlerle dostluktan, oturup kalkmaktan şeref duymak.
- Zenginlere, zenginliğinden dolayı itibardan kaçınmak.
- Örf, adet ve törelere uymak.
- Sır tutmak, açığa vurmamak.