Pek fazla korkuyordu, Allahü teâlâdan,
Titizlikle kaçardı, her günah ve haramdan.

Gençliğinde bir kadın geldi birgün yanına,
Konuşup çirkin bir iş, teklif eyledi ona.

O bunu işitince, kan sıçradı beynine,
Cevap bile vermeden, dönüp geldi evine.

Lâkin kadın, inada bindirdi bu işini,
Hakîm-i Tirmizî’nin, bırakmadı peşini.

Yalnız çalıştığını gördü birgün bağında,
Bunu fırsat bilerek, gelip durdu yanında.

Koşarak uzaklaştı, günahın korkusundan,
Bir çukuru atladı, kurtuldu o kadından.

O hâdiseden sonra, çok uzun yıllar geçti,
Bir ara hatırına o güzel kadın geldi.

Duydu bir an nefsinin, şöyle söylediğini;
“Niçin kabul etmedin, onun o teklifini?”

Nefsinden bu düşünce gelince kendisine,
Pek fazla üzülerek, şöyle dedi nefsine:

“Gençken yüz vermedin, sen bu âdi kadına,
Pişman mı oluyorsun, şimdi o yaptığına!”

Öyle çok üzüldü ki, nefsinin bu sözüne,
Günlerce rahat uyku, girmedi hiç gözüne.

 Abdüllâtif Uyan

BALIK, ALIK ESİR, BALE, EK SERİ, EKSİ, BAL KIL, KLAS, KİL, ER KEL, BEL, BİR, ALİ BEK, BAKIR, SERA, KİR. Rekor: 192 kelimedir.