Din, ruhun gıdasıdır. Dinsiz bir insan, başsız bir gövdeye benzer. Bir vücudun nasıl nefes almak, yiyip içmek ihtiyacı varsa, ruh da, tam bir asalete erişmek, tertemiz olmak, huzura kavuşmak için dine muhtaçtır.

Dinsiz bir insan bir makineden, bir hayvandan farksızdır. Din, insana Allahını tanıtan, onu fenalık yapmaktan koruyan, onun yolunu açan, dimağını ferahlatan, dertli zamanlarda onu teselli eden ve ona maddî ve manevî kudret veren, toplum içinde ona hürmet, şeref, itibar ve sevgi kazandıran ve ahirette de sonsuz Cehennem ateşinden koruyan en büyük âmildir.

Bütün semâvî, ilâhî dinler birbirinin devamıdır. Ancak muhtelif zamanlarda, Allahü teâlâ tarafından yenilenen, tek Allaha iman eden hakiki dinler; esasta, tek bir din, tek bir iman olup, ancak insanlar tarafından değiştirildikçe, Allahü teâlânın emri ve O’nun gönderdiği Peygamberleri sayesinde düzeltilmiştir. Kıyâmete kadar değişmeyecek en son din, Muhammed aleyhisselâmın getirdiği İslâm Dini’dir.

Târık bin Ziyâd, tarihin en büyük komutanlarındandır. Emevilerin Kuzey Afrika valisi Musa bin Nusayr tarafından, İspanya’yı fethetmekle görevlendirilmişti. 7 000 kişilik kuvvetiyle 711 tarihinde Septe (Cebelitarık) Boğazı’nı geçti. Askerlerine geri dönme umudu bırakmamak için, bütün gemileri yaktırdı. Sonradan çok kullanılan; “Gemileri yakmak” deyimi buradan kalmıştır.

Çok başarılı bir askerî harekâtla Kuzey İspanya’ya kadar ilerleyen Târık bin Ziyâd, önemli şehirleri aldı. Endülüs Medeniyeti’nin yolunu açan komutan olarak tarihe geçti.

İspanya’nın güneyinde bu tarihte devlet kuran Müslümanlar, 1494’e kadar burada 8 asır kalmışlardır. Müslümanlar ilim ve medeniyette o kadar ileri gitmişlerdir ki, Hıristiyanlar, Müslümanların yaptıkları eşsiz eserlerin tamamını tahrip etmelerine rağmen, şimdi bile hâlâ bunların izleri vardır. İspanya’da, Kurtuba ve Gırnata şehirlerinde üniversiteler kurulmuştur. İçinde 600 000 kitap bulunan kütüphâneler vardı.