Küçük kız, annesiyle yürürken birden durdu. Yağmur damlacıklarıyla ıslanan gözlüğünü çıkartarak baktığı şey, babasıyla bisiklette giden bir başka kız çocuğuydu. Bisikletteki kız, düşmemek için babasına sıkı sıkı sarılmış ve soğuktan pembeleşen yanaklarını, onun sırtına dayamıştı. Adamın ara sıra yana dönerek söylediği sözler, küçük kızı kıkır kıkır güldürüyordu.

Kaldırımdaki kız, bisikletin arkasından bakarken; annesi durumu fark edip kızına sordu:

- Baban, günde 10 dakikasını ayırıp, seni okula bırakıyor, dedi. Hem de mercedes arabasıyla. İstersen seni bisikletle götürsün ha, ne dersin?

Küçük kız, buğulanan gözlerini annesinden saklarken şöyle karşılık verdi:

- Çok isterdim anne. Belki de böylelikle, babama sarılırdım.