Cuma günü akşamüstü yorgundu. Bir ara indi, imzalar varmış, onları atıp tekrar yukarı çıktı. Dinleneceğim, dedi. Sonra Kaya beyler (Toperi) geldi. İlle bu sergiye gitmemiz lâzım, dediler. Yorgunum dedi, gidecek hâlim yok. O kadar ısrar ettiler ki... Ben, gelemem, dedim. Onu zorla götürdüler. Bir-bir buçuk saat sonra geldi. Ben de o arada yemeğini hazırladım. Yok, dedi bir şey yemeyeceğim. Niye dedim, gene ne yedin oralarda? 'Yok, hiçbir şey yemedim. İçki içmiyorum diye bana bir limonata yapmışlar. İşte onu içtim. Başka da hiçbir şey ye-medim.' dedi. Ömründe limonata içmezdi, sevmezdi. Peki dedim, sonra biraz dinlendi ve erken yattı. Hiç o kadar erkenden yatmazdı; ama ben yorgunluğuna verdim. Yattı. Sabah kalktı. Duşunu yaptı, tıraş oldu...

Gittim, kahvaltı hazır demek için. Gelirken biraz yürüyeyim dedi. Sonra yok yok, şimdi yürürsem terlerim yeni duş yaptım, vakit yok dedi. Hazırlanıp İstanbul'a geleceğiz çünkü. Bu arada konuşuyoruz. İş-te elbisen, gömleğin hazır dedim. Hangi elbisemi çıkardın, diye sordu. İşte konuşa konuşa yürürken, ben önde o arkada, aniden bir ses duydum. Birdenbire düştü, inanılmaz bir şey. Koştum. Burasından (ağzından kan geliyor) böyle bir şey gelmiş. Baktım atmıyor nabız falan, hiçbir şey yok, gitmişti yani. Bağırınca nöbetçi yaverler koşup gel-di. Yukarı kapıda makam arabası vardı. Aşağı kapıdaki ambulansı bile beklemeden kucaklayıp, makam arabasıyla hastaneye götürdüler..."

Türkiye Cumhuriyeti'nin 8. Cumhurbaşkanı Turgut Özal, Orta Asya’ya yaptığı geziden döndükten sonra, 17 Nisan 1993'te kalp krizi neticesinde vefât etti. Vefâtı, hem iç, hem de dış dünyada büyük bir üzüntüye sebep oldu. Cenâze namazı, önce Ankara Kocatepe Câmii'nde büyük bir kalabalıkla kılındıktan sonra, 22 Nisan 1993 Perşembe günü de, İstanbul’da Fâtih Câmii'nde kılındı. Adnan Menderes'in Topkapı’daki Anıt Mezarı'nın batısında yapılan kabre defnedildi. Cenâzesine yüzbinlerce kişi katıldı. Kabri, 17 Nisan 1998 tarihinde anıt mezar hâline getirildi.