Her şey yerli yerinde; havuz başında servi,

Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan,

Eşya aksetmiş gibi tılsımlı bir uykudan,

Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
 

Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,

Serpilen aydınlıkta dalların arasından,

Büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman,

Sessizlik dökülüyor bir yerde yaprak yaprak.
 

Biliyorum gölgede senin uyuduğunu,

Bir deniz mağarası kadar kuytu ve serin,

Hazların aleminde yumulmuş kirpiklerin,

Yüzünde bir tebessüm bu ağır öğle sonu.
 

Belki rüyâlarındır bu taze açmış güller,

Bu yumuşak aydınlık dalların tepesinde,

Bitmeyen aşk türküsü kumruların sesinde,

Rüyåsı ömrümüzün çünkü eşyaya siner.
 

Her şey yerli yerinde; bir dolap uzaklarda,

Azapta bir ruh gibi gıcırdıyor durmadan,

Bir şeyler hatırlıyor belki maceramızdan,

Kuru güz yaprakları uçuşuyor rüzgârda.

Ahmet Hamdi Tanpınar