Müslüman; Allahü teâlânın emirlerine ve devletinin kânunlarına itaat eder. Emre uyma-mak günah olur. Kânuna uymamak suç olur. Olgun Müslüman, günah ve suç işlemez. Müslüman, iyi insan de-mektir. Müslümanların kardeş olduklarını bilir. Vatanını, milletini ve bayrağını sever. Herkese iyilik eder. Gayrı müs-limlere de hiç kötülük yapmaz. Onların mallarına, canlarına, ırzlarına, namuslarına asla saldırmaz. Kötülük yapan-lara nasihat verir. Kimseye hile, hıyanet yapmaz. Münâkaşa etmez. Herkese karşı, güler yüzlü, tatlı dilli olur. De-vamlı çalışır. Din ve fen bilgilerini iyi öğrenir. Çocuklarına, tanıdıklarına da öğretir. Gıybet, dedikodu yapmaz. Hep faydalı şeyler söyler. Helâl kazanır. Kimsenin hakkına dokunmaz. Böyle olan Müslümanı Allah da sever, kullar da sever. Dünya ve ahirette rahat ve huzur içinde yaşar.

Eshâb-ı Kirâm

Güzel ahlâk sahibi olmak için, anne ve babaya, kardeşlere, komşulara, ak-rabalara ve diğer insanlara iyi davranmak, hoşgörülü ve merhametli olmak, yoksullara, yetim ve öksüzlere yardım etmek, hastaları ziyaret etmek, dargınları barıştırmak, davranışlarda doğru ve ölçülü olmak lâzımdır.

Gasp, zina, hırsızlık, gıybet, adam öldürmek, kibir, öfke, kin, alay, haset, söz taşımak, kıskançlık, kötü lâkap takmak, hıyanet ve zulmün her çeşidi günahtır. İftira etmek, dedikodu yapmak, lâf taşımak, Müslümana yakışmaz.

İslâm Ahlâkı

Peygamber efendimiz, Medine’den 12 000 kişilik bir ordu ile gelerek, harp etmeden Mekke-i Mükerreme’yi 630 yılında teslim aldı. Düşmanlarına da; “Sizin hiçbirinizi, sorguya çekecek değilim. Gidiniz, hepiniz serbestsiniz!” buyurdu.

Kâbe’yi putlardan temizledi ve Hazret-i Bilâl, Kâbe’nin damına çıkarak Mekke’de ilk ezânı okudu. Müslümanlar; göç ederek ayrıldıkları Mekke, Kâbe ve vatanlarına, böylece yeniden kavuşmuş oldular.