Yaşlı kadın dinine oldukça düşkün bir insandı... Her sabah kapısının önüne çıkar ve yüksek sesle duâ ederdi:

- Allahım! Verdiğin nimetler için sana şükürler olsun!

Ve ardından da her seferinde, inançsız olan yan komşusunun sesi duyulurdu:

- Tanrı yok kadın, Tanrı yok!

Yaşlı kadın komşusuna sinirlense de birşey demez, yine her sabah duâ eder, öteki komşu da inadından her seferinde ona öyle bağırırdı...

Bir akşam, komşusu yaşlı teyzeye bir oyun etmeye kalkar... Dükkâna gidip meyve ve sebze, ekmek vs. alıp torbalara doldurup, yaşlı teyzenin kapısının önüne bırakır.

Ertesi sabah yaşlı kadın, kapıyı açıp da yiyecekleri görünce sevinçle bağırır:

- Sana şükürler olsun Allahım! Bu gönderdiğin yiyecekler için de sana şükürler olsun.

Ve ağacın arkasından onu seyreden komşusu seslenir:

- Tanrı yok kadın, Tanrı yok! O yiyecekleri ben aldım!

Kadın hiç istifini bozmaz:

- Yüce Allahım! Sana ne kadar şükretsem azdır! Hem yiyecekleri göndermiş, hem de parasını şeytana ödetmişsin!

Polatlı yakınlarında, 23 Ağustos 1921’de başlayan Sakarya Savaşı, gece ve gündüz kesintisiz, 22 gün sürmüştür. Anadolu’nun kurtuluşunun başlangıcı oldu.

Birinci Dünya Harbi’nin sonunda, bir şekilde İstanbul’u Türklerin elinden almaya çalışan İngilizler, Yunanlıları da İzmir’e asker çıkarmaya zorladılar. 15 Mayıs 1919’da İzmir’e ayak basar basmaz, Türk komutan ve erlerini sokaklarda süngüleyerek, vahşetlerini sergilemeye başladılar. 2.5 ayda, Ankara’ya yaklaştılar. Yunan kralı, İngiliz subaylarına, Ankara’daki zafer balosu için davetiye veriyordu.

40 000 kişilik Türk ordusunda 10 000 tüfek vardı. Yani 30 000 kişide tüfek yoktu. Yunan ordusu ise tamamı tüfekli, 100 bin kişiden fazla idi. Onlarda 300 top ile 20 uçak, bizde 170 kadar top ve tek bir uçağımız vardı.

Bu şartlar altında bile düşman tam bir hezimete uğradı. Eskişehir’e kadar geri çekildi. Bir sene sonra da 9 Eylül 1922’de İzmir’de çoğu denize döküldüler.