Derinden derine ırmaklar ağlar,

Uzaktan uzağa çoban çeşmesi,

Ey suyun sesinden anlıyan bağlar,

Ne söyler su dağa çoban çeşmesi?..
 

“Göynünü Şirin’in aşkı sarınca,

Yol almış hayatın ufuklarınca,

O hızla dağları Ferhat yarınca,

Başlamış akmağa çoban çeşmesi...”
 

O zaman başından aşkındı derdi,

Mermeri oyardı, taşı delerdi,

Kaç yanık yolcuya soğuk su verdi,

Değdi kaç dudağa çoban çeşmesi...
 

Vefasız Aslı’ya yol gösteren bu,

Kerem’in sazına cevap veren bu,

Kuruyan gözlere yaş gönderen bu,

Sızmadı toprağa çoban çeşmesi...
 

Leyla gelin oldu, Mecnun mezarda,

Bir susuz yolcu yok şimdi dağlarda,

Ateşten kızaran bir gül arar da,

Gezer bağdan bağa çoban çeşmesi...
 

Ne şair yaş döker, ne aşık ağlar,

Tarihe karıştı eski sevdalar,

Beyhude seslenir, beyhude çağlar,

Bir sola, bir sağa çoban çeşmesi...

Faruk Nafiz Çamlıbel

Miktar

1991 (6 ay)

1993

1994

1995

1996

1997

1998

1999

2000

2001

2002

2003

2004

2005

2006 (4 ay)