GÜNÜN TARİHİ - SIRP VAHŞETİ

Sırplar, Miloseviç’in önderliğinde; “Adriyatik’ten İran’a kadar tek Müslüman bırakmayacağız!” sloganıyla Müslümanlara saldırırlar.

Ramazan-ı şerîf bayramının kutlandığı bir Nisan günü, Sareyova’ya roket yağar. Sadece üç yıl süren, lâkin derin izler bırakan saldırı savaş sayılamaz. Avrupa’nın 4. büyük ordusu (Sırp ordusu) JNA, masum sivillere ateş açar o kadar. Silahsız Bosna halkı hedef olmaktan kurtulamaz, evler harabeye döner, ortalıkta kubbe, minare kalmaz. Sırplar kiraz toplayan çocukları bile avlar, minikleri yere yatırır tanklarla ezip (Banya Luka) asfalta yapıştırırlar. Bebeklerin yüreğini çıkarıp anasının ağzına tıkarlar. Cesetler nehirlerde yüzer, kuru kafalarla top oynarlar. Esir kamplarına kapatılan mazlumlar iskelete döner, âdeta hayaleti andırırlar. Açlık, susuzluk, salgın hastalıklar... Kasaplar kıtır kıtır insan keser, organ mafyası sipariş kovalar... Hususi araçlar kalp, böbrek, kornea koşturadursun, köpekler ete doyar...

Hür dünya bütün bunları seyreder, kılını bile kıpırdatmaz...

Batılılar dökülen kanı “kâfi” bulunca savaşı durdurur, son darbeyi masaya bırakırlar. Sırplar, Dayton Anlaşması ile istediklerini fazlasıyla alır, ülkenin % 49’una el koyarlar. Kalan % 51’i de Hırvatlarla Boşnaklar arasında üleştirir, “çok uluslu ve çok dinli bir rejim” kurarlar. Ortodoks ve Katolikler hiç yoktan söz sahibi olurlar. Bakanlıkları paylaşmakla kalmaz, Müslüman idarecileri Sırp ve Hırvat yardımcılarla markaja alırlar. Hasılı baskılar sürer gider, “kale sayılan” birçok İslâm beldesi (meselâ Srebrenica) elden çıkar. “Clinton, Çernomırdin, Chirac, Kohl, Major beşlisi” ne derse o olur, Boşnakların fikri bile sorulmaz. Sırplar Dayton’dan ziyadesiyle hoşnut kalır, yağ gibi üste çıkarlar...

Dayton’la, barış ve huzur gelmez, sadece silah bırakılır o kadar...